Xa está ben de libros vellos: falemos de cousas importantes. Esta fin de semana tocoume na lotaría do alugueiro un peugeot 207 negro, brillante, con pouquiñas millas na carrocería. Con el fixen quilómetros arriba e abaixo, con el derrapei na neve, funme contra a xiada e arrodeei tres ou catro centos de rotondas. E despois diso, mantéñome: o 207, a versión actualizada daquel 206 azul ducados co que forxei milleiros de memorias nas gabias do mundo, segue a ser un coche insuperable, supersilencioso, megasinxelo de guiar e mazocómodo. Un pouco máis deportivo ca aquel 206 diésel das avoas, si, pero igual de torpe cando se trata de desembafar a xanela do piloto, que embafa máis rápido ca touriño a dicir esdrúxulas.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Qué sorte¡¡¡
Eu teño que conformarme cós dos meus irmáns ou o de meus pais. De momento non gañei para ter un de meu…. pero TODO SE ANDARÁ¡¡¡.
E cando se ande igoal cae un coma ese, ainssssssss..
E…. “jejejjeej”, o de Touriño é “prosa enfundada en poesía” :-))
Martín ( de Porres e non de Sales)
e que Quintana a colocar pronomes
Como molaba a Loliña…
Mesmo problema ten o Xsara… ´coido que os psa sonche asín.