A presentación das listas electorais do BNG foi un xesto terriblemente triste. En primeiro lugar, porque a presenza da sociedade civil é inexistente: todos os candidatos proceden dos órganos de goberno ou das camarillas da organización comarcal. En segundo lugar, porque a renovación é nula: repiten os mesmos que xa estaban, agás os que se puxeron fóra ou as que non resistiron o espírito purgador do lado escuro da forza, que só atende o seu embigo ou a vendetta. E en terceiro, e máis importante, porque ese sistema de conselleiros e listas que corren é, aínda que electoralmente interesante, profundamente escuro dende o punto de vista democrático: o destino do parlamento parece ser o dunha cámara de caladiños e segundeiros, un conxunto de persoas adestradas pra erguer a pata cando cómpre, e non pra facer política ou representar os cidadáns.