Días despois de que o aeroporto de Barajas quedase bloqueado pola incompetencia e a falta de previsión, varios aeroportos da Cidade dos Nenos Perdidos quedaron bloqueados pola incompetencia e o exceso de previsión británicos. Aquí no norte pasou o día a nevar. Houbo momentos en que caeu forte e noutros a cousa ía máis lixeira e saían os pícaros ao xardín a facer bonecos, anque só por uns instantes antes de recollerse porque volvía nevar, ou porque abría o sol, subían as temperaturas un par de graos e descallaba.
Botei o tempo todo a mirar pola fiestra, vendo como o ceo pasaba de branco a azul, e logo a gris e outra vez a branco, e a gris, e a azul. E cada vez máis escuro, ou máis claro, e logo negro. Gastei as horas brincando coa luz e pensando nesoutras catro xornadas que botei traballando na ghalleira, no seu aire mesto, húmido e triste e inmobilmente gris.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
“aire mesto”, “húmido” “tríste” “gris”… pero homiño, voçe a onde foi?
http://www.santiagodecompostela.org
O que sexa con tal de queixarse. Tiñas que ver o que levan pasado na serra de Queixa (por falar dunha que me queda ó lado) no último mes…
asi sí… pensei que falaba voçe dun emplazamento concreto da cidade…
Como contrasto, o dia 18 de Janeiro fum a Boston (MA). Houvera umha tempestade de neve esse mesmo dia. As pistas, excepto a principal (a runway) estavam com umha camada de fina de neve ou gelo trás serem limpadadas ou estavam sendo limpadas. Aos lados das pistas os bancos de neve eram espectaculares. O aviom foi capaz de aterrar e o aeroporto estava funcionando com bastante normalidade. Francamente, se o aeroporto de Boston pode funcionar após umha tormenta de neve, nom entendo o que acontece em Madrid ou em Londres com um par de polegadas de neve. Vale, Madrid e Londres nom estám afeitas a isso, mas Boston também nom é um lugar no que neve muito… Sinceramente, custa-me compreender o caos, a nom ser por pura incompetência.
E como as sobérbias sempre caem em riba, agora deveria cruzar os dedos para que na volta nom se organize unma desfeita com umha tormenta de neve justo quando me tenho que ir.