Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » Blog Archive » enquisa

Moitas cousas importantes pasaron estes últimos días que agardan polo seu post perdido: libros fantásticos, unha semana no Porto, sexo cun rapaz de seattle na parte de atrás dun astra de alugueiro, etc., pero a cousa máis importante foi sen dúbida coñecer os resultados da enquisa do galego.
De nada vale escudarse no trapalleirismo metodolóxico e na chanchullada que caracterizan a administración feijoo. Tampouco ten sentido que fagamos sumas e cábalas, agrupando porcentaxes: un de cada tres pais preferiría que o galego non estivese presente de ningunha maneira no ensino dos seus fillos. Iso é desolador.
Pero máis desolador é ver como esas cifras da enquisa non foron acompañadas de dimisións, recapacitacións e contricións en masa. A min gustaríame ver, por exemplo, a dimisión do presidente da Mesa pola Normalización, que despois de trinta anos de activismo consegue moito menos ca tres ducias de vigueses nun par de meses. Tamén me gustaría ver a dimisión dos sindicalistas que se organizaron pra boicotear o proceso de enquisa, en vez de traballar pra que os resultados fosen máis proveitosos pró galego, nun exemplo máis na xa infinita recua de evidencias do despotismo ilustrado da presunta esquerda: todo pró pobo, pero sen o pobo.
Tamén, por que non, a dimisión retroactiva de todos os que traballaron en normalización lingüística nestes anos, que desbaldiron cartos en contratos e en iniciativas ao que se ve inútiles (na Xunta, nos concellos, nas comarcas, nas deputacións…). Tamén me gustaría ver como os sociolingüistas de medio pelo do país, que son maioría, raquiticamente formados, compulsivamente ideoloxizados, recoñecen publicamente que eses marcos teóricos axeitados ao vietnam non son válidos na Ghalleira, e que debemos poñernos a pensar pra amañar as cousas, e non só pra lamentarnos do ignorante que é o pobo.
Creo firmemente en que o número de asignaturas dadas en galego na escola é, aínda que importante, pouco decisivo na permanencia do idioma como entidade viva. Pero o que si é decisivo é o estado de opinión sobre a lingua que reflecte a enquisa. Velaí o pouco que avanzamos, o errados que estivemos.
Outros camiños, outros modelos e outras iniciativas son necesarias. Con este sistema imos cara ao abismo.


60 Comments to “enquisa”

  1. kaplan | August 5th, 2009 at 12:38 am

    Certo, estou con vde. en todo, mesmo no das demisións (nunca quixen levar a normalización nos meus centros de traballo por consideralas inútiles e despilfarradoras) … que propón?

  2. F. Míguez | August 5th, 2009 at 12:45 am

    Totalmente de acordo, un primeiro paso para «salvar» o galego é explicarlle algunha xente que hai grande diferencia entre a idea que eles teñen do galego e a realidade do idioma e os seus falantes.

  3. Calidonia | August 5th, 2009 at 12:48 am

    Grazas por expresar o que por vagancia, ferias a algunha que outra razón estética non expresei antes onde debía.

  4. alema | August 5th, 2009 at 8:21 am

    wow

  5. Galeguzo | August 5th, 2009 at 9:49 am

    A mim parece-me que se vamos pola linha deste post, totalmente em negativo e destrutivo, devíamos demitir-nos TODOS (mesmo o próprio autor do artigo), e mesmo exilarmo-nos.

    O artigo esquece (deliberadamente?) o contexto mercê ao qual 30 dúzias de vigueses lograram mais do que uma associação (ou dúzias delas) com mais de vinte anos de vida.

    O artigo também esquece que entre os subsídios fundidos em lá sei o quê, também os houve investidos em fazer crescer outros projectos.

    O artigo fala de sociolinguistas “de medio pelo” [sic], mas já é sabido que o nível dos (socio)linguistas deste país é, polo geral, baixo. Curiosamente, entre os que mete na saca estão dous dos melhores do país, Pilar G.ª Negro e Freixeiro Mato, o qual faz-me pensar que os critérios de selecção são (como costuma fazer o escrevedor) as incontroladas fobias pessoais e não critérios profissionais (isto, mesmo concordando em que são pessoas ideologizadas, mas todos temos alguma ideologia, não é?).

    Por outra parte, concordo com que o número de matérias que se lecionam em galego é importante. Mas discrepo radicalmente em que isso não tenha importância em que o galego se mantenha como “entidade viva” [sic]: a menos horas de aulas em galego, menor competência linguística. A competência em galego dos alunos e alunas que saem do sistema educativo galego é NEFASTA, e cada ano vai a pior. Claro que se o nível de competência dos professores (salvo os de galego, mesmo aí cumpriria cribar) é também PÉSSIMO, pois nada admira…

    Por último, parece mentira que o autor do post dê sequer uma mínima fiabilidade a um inquérito que faz tremer de horror a qualquer pessoa afeita a fazê-los ou a trabalhar com eles.

  6. cesare | August 5th, 2009 at 10:06 am

    Prezado Galeguzo, discrepamos en todo, obviamente.

    1) O autor do artigo xa dimitiu e, ademais, xa se exiliou.

    2) O contexto… Claro! Os xabarís comeron porcalladas, que dirían os galos en Astérix nos Xogos Olímpicos… Despois de 30 anos non soubemos construír un contexto favorable? De quen é a culpa?

    3) Os sociolingüistas mellores?? Home, pois ou vostede non ten nin idea de sociolingüística (eu tampouco teño idea de astrobioloxía e tan contento), ou directamente delira. Pode citarme algunhas referencias internacionais ao traballo destes presuntos sociolingüistas?

    4) Todos temos ideoloxía. Pero trátase de que a ideoloxía non nos faga ver muíños onde hai xigantes, e ao revés.

    5) A súa frase de “cada ano vai a pior” é moi significativa.

    6) Escusarse nas carencias metodolóxicas é non querer ver o que está aí. Eu non lle dou moita fiabilidade. Pero os números están aí, e todos saberemos que parte de culpa temos neses números, que non son inventados.

  7. Galeguzo | August 5th, 2009 at 10:15 am

    2) [...] Despois de 30 anos non soubemos construír un contexto favorable? De quen é a culpa?

    Seguramente seja culpa de todos nós, não de Carlos Callón. Por outra parte, vejo injusto carregar sobre uma associação privada os custos do fracasso das políticas públicas, pois são os diferentes governos deste país quem (segundo estipula o Estatuto) tinham a obriga de normalizar o galego.

    3) Os sociolingüistas mellores?? Home, pois ou vostede non ten nin idea de sociolingüística [...] ou directamente delira. Pode citarme algunhas referencias internacionais ao traballo destes presuntos sociolingüistas?

    a) A tua resposta é a que se dá quando ou não se tem a razão ou não se gosta do que diz o que pensa diferente ;)
    b) Para ser bom sociolinguista cumpre ter moreias de referências internacionais (que não servem para nada) ou fazer análises adequadas e úteis à/sobre o objecto de estudo? Porque eu estou farto de sociolinguistas cheios de títulos e escrevedores em diversos sítios que na p_t_ vida fizeram uma só proposta útil para o galego nem uma análise crítica com o governo de vez.

    4) Todos temos ideoloxía. Pero trátase de que a ideoloxía non nos faga ver muíños onde hai xigantes, e ao revés.

    Totalmente de acordo.

    5) A súa frase de “cada ano vai a pior” é moi significativa.

    Muito significativa e evidenciadora de que os diferentes governos que teve este país foram negligentes com as suas obrigas em matéria lingüística.

    6) Escusarse nas carencias metodolóxicas é non querer ver o que está aí. Eu non lle dou moita fiabilidade. Pero os números están aí, e todos saberemos que parte de culpa temos neses números, que non son inventados.

    Não é que não queira ver, é que tu utiliza-lo para ligá-lo com as demissões, e isso não pode ser. À parte, aplica-las, insisto, a quem menos culpa tem. Mas claro, a ver quem pede que se demita fulano ou fulana de tal ao tempo que se lhe está a pedir uma subvenção.

  8. cesare | August 5th, 2009 at 10:23 am

    A) A culpa é algo individual. Ese sistema tan galego da ausencia de responsabilidade, de maneira que non debo dimitir eu ata que dimita outro que ten máis responsabilidades ca min, é relativo. Por outra parte o de asociacións privadas e asociacións parapúblicas dá pra un debate máis longo.

    B) Efectivamente, vostede non fala de sociolingüística. Vostede o que necesita son opinadores nos xornais que critiquen o goberno e así. Bueno, pra iso si que valen estes. Pero eu faláballe de ciencia…

  9. Calidonia | August 5th, 2009 at 10:33 am

    Galeguzo, comete Vde. o erro de pensar que Cesare escribe iso só para incordiar, e teño para min que é por todo o contrario. É a única tecla lúcida que escribindo en galego é capaz de tentar pór as cousas no seu lugar. Foi até agora a única persoa que toma a risa coma min os xogos de sumas asimétrica duns e os argumentos negacionistas doutros á hora de enrocarse nunha defensa da lingua tan coherente e necesario como mal dirixida e arcaica.

    Eu traballo con enquisas e efectivamente a consulta ten moitos erros e nesgos, mais fornece no básico a mesma información que o mapa sociolingüístico ou que as enquisas de uso do galego (Enquisa de Condicións de Vida do IGE) ou que os resultados do Censo de Poboación do INE de hai 8 anos (menos do 20% de mozos falantes ’sempre en galego’ no conxunto das 7 cidades, o 5% en Ferrol ou Vigo).

    O galego non preocupa á maioría da sociedade, non é valorado por unha porcentaxe altísima da xente, e entre a poboación de menor de 16 anos o seu uso é minoritario ou inexistente.

    Os datos da consulta mostran medias decrecentes nos niveis iniciais do ensino obrigatorio e non é precisamente porque pese máis o privado, senón porque son datos de familias máis novas, son datos de anos máis recentes. O retroceso e perda do idioma propio é incontestábel.

    Érao xa hai 30 anos cando eu estudaba primaria e éramos 3 en 300 a falar galego, e non nunha cidade precisamente. Hoxe o fenómeno reprodúcese en territorios tradicionalmente monolingües en galego como na Barbanza (véxase estudo da Coordinadora de Equipos de Normalización).

    Dito todo isto podemos seguir berrando, manifestándonos, sinalando co dedo aos falsos bilingües, tentando defender ou aprobar leis que se incumplen desde todas as instancias, podemos crear postos de sociolingüitas e filólogos que demostradamente de pouco serven, ocupando a axenda pública falando deste tema cando pouca xente lle presta atención, podemos facer como os destacados líderes nacionalistas que nin sequera na súa propia casa foron quen de conseguir que os seus fillos desen continuidade á lingua, podemos mirar cara a outro lado e instalarnos comodamente na simboloxía e na lembranza doutros tempos… Podemos, pero eu estou con Cesare e non estou disposto a facelo. E iso non significa deixar de defender o meu idioma, do que espero non ter que dar argumentos e probas fronte a acusacións que volvan a separar á sociedade en amigos e inimigos. Hoxe en día non hai futuro para o idioma se non se conta con boa parte da poboación instalada comodamente no castelán que aínda non ten prexuízos cara á defensa e promoción do galego.

    A realidade é que se o nacionalismo non supera o refuxo identitario e decimonónico, a ecuación lingua=nación (que non é unha identidade matemática precisamente, e senón teñamos en conta cantas veces un lehendakari do EAJ-PNV, por certo máis coñecido polas últimas siglas e non polas primeiras, se ten dirixido á súa cidadanía en castelán,) se non renuncia de vez ao monolingüismo social como ideoloxía, discurso e horizonte… se iso non acontece, está condenado a desaparecer a maior velocidade do que o está a facer o idioma.

    Descúlpenme estas letras apresuradas, pero como dixen o tratar este tema desde as coordenadas ideolóxicas e sociolingüísticas de hai 30 anos aborréceme profundamente.

  10. Manu | August 5th, 2009 at 10:39 am

    Matemos a Callón! inimigo da lingua galega, e de paso a todos os que defenden ao galego, cos seus cadáveres aínda quentes, matémos nós tamen!
    No mesmo intre o idioma comezará o florecer.

  11. r.r. | August 5th, 2009 at 10:43 am

    Darlle valor a esta enquisa máis alá do que ten a decisión de impulsala é un erro. Pero postos a facelo, estou cos “acumuladores”, aínda que o dato do tercio castelanista meta, en efecto, medo. Sospeito que o mellor que podemos facer coa enquisa é limpar o cu ocn ela e deixar de falar do tema canto antes. Poden máis os 3.000 de Galicia Pinlingui que todos os galegofalantes xuntos.

    A política lingüística pode ser un erro, pero aí fóra hai un mundo e uns medios que fan que calquera esforzo pareza mínimo: podemos lembrar a aplicación do termo “imposición” á política lingüística feble do bipartito, se é necesario. Non mencionar o poder dos medios neste asunto é outro erro. En todo caso estaría ben pensar alternativas… ¿quen as ten? A min todas as que se me ocorren teñen que ver co aspecto económico.

    Os sociolingüistas non sei se son bos ou malos: a min parécenme moitos e entretidos no alto dos seus castelos en se escribimos ñ ou nh e cousas semellantes, o que me fai pensar no da lúa e o dedo. Pero dado o devalar de alumnos nas Facultades de Filoloxía vainos facer boa falta ter uns cantos aforrados.

    Que a cousa vai a peor é obvio. Pero creo que non se amaña con dimisións; aínda que probablemente estaría ben probar para decatarnos de que os seguintes nos cargos, por moi bos que fosen, poderían facer pouco máis polo tema. Insisto en que a economía manda.

    A posición pesimista de Cesare paréceme comprensible, pero máis nos vale tirar para diante (como el fai escribindo este post) e seguir “contaminando”. Porque que o temos todo en contra neste asunto fóra do mundo galegofalante non é cousa nova. Así que céntrese no da traseira do Opel, na semana en Porto e nas lecturas. Que no outro pouco máis podemos facer que seguir falando e escribindo e convencendo e seducindo ata que votantes, políticos e medios e poderes queiran. E fédeme a que han tardar.

    Disimúlenme o rollo e a confusión.

  12. r.r. | August 5th, 2009 at 10:49 am

    E disimúlenme ter empezado a escribir antes de que Calidonia falase. Estou de acordo con ela.

  13. Galeguzo | August 5th, 2009 at 10:51 am

    Cesare, eu não falei em opinar em artigos de imprensa, e além disso vejo que ficas só no anedótico. Com efeito, as responsabilidades são individuais (vejo que nisto concordamos): de Albor, de Laxe, de Fraga, de Touriño, de González Moreiras, de Marisol López, de Alfredo Conde… de todas as pessoas (individuais) que nalgum momento tiveram responsabilidades pública com o governo do país, com o ensino e com a língua galega.

    Calidonia, eu não nego que Cesare tenha razão em criticar determinadas cousas (mas mesmo nisto cumpriria matizar). Nego-lha sobretudo à hora de localizar culpáveis, onde eu vejo (estarei errado, não o nego) que se move por fobias.

    Com esta linha destrutiva, afinal os culpáveis acabarão por ser quem realmente são as vítimas. Muito espanhol isso de culpabilizar as vítimas dos seus males.

    Mas enfim, água passada não move moinho, e as demissões com carácter retroactivo nada vão solucionar. Nem Louzao, nem Callón, nem García Negro nem Freixeiro Mato são os inimigos do galego, e todos eles, cada quem no seu âmbito, têm trabalhado polo mesmo objectivo, melhor ou pior. O drama está em que há quem não trabalhou quando legalmente estava obrigado.

  14. cesare | August 5th, 2009 at 10:54 am

    Calidonia, plas, plas.

    Manu, creo que non me entendeches.

    R.r., non son pesimista. Son optimista. Se pensa que o comentario anterior é pesimista é que está mal escrito. :)

  15. Galeguzo | August 5th, 2009 at 10:58 am

    Por último, dizer que neste país tem-se feito muito e bom pola língua. Obviamente, trata-se de iniciativas privadas, porque há muito tempo que os poderes públicos se demitiram da sua obriga.

    Convido a Cesare a que deixe entrar algo de optimismo na sua casa, lembre que existem essas iniciativas, e até que participa delas/nelas ou a criar outras novas.

  16. r.r. | August 5th, 2009 at 10:58 am

    Pesimista, cabreado… é que non lle son eu nada preciso coas letras. Pero comparto ese estado impreciso.

    Galeguzo: das case no branco cando apuntas o drama. Fáltanche os que están agora mesmo caendo niso: non traballar pola língua cando están legalmente obrigados.

  17. Galeguzo | August 5th, 2009 at 10:59 am

    R.r., non son pesimista. Son optimista. Se pensa que o comentario anterior é pesimista é que está mal escrito.

    Dizem que o pesimista é o optimista com experiência :D A isto apostilo que talvez não provou todas as experiências ;)

  18. cesare | August 5th, 2009 at 11:01 am

    Galeguzo, vexo que insistes nas fobias persoais, pero non teñen nada que ver. Non é unha cuestión de persoas, senón de responsabilidades. Nin carlos callón nin eu somos vítimas de nada. Podemos estar máis ou menos contentos, pero non somos as vítimas. Pero todos os que tivemos unha responsabilidade co idioma nos últimos 30 anos temos que ser conscientes de que fixemos moitas moitas cousas mal, e de que insistir nelas como parece a tónica actual, é tan inútil como daniño.

  19. r.r. | August 5th, 2009 at 11:04 am

    :-O ¡Téñolle eu moito por probar!

    Digo eu que mete un pouco de medo coincidir en que debemos tirar de “iniciativa privada”, Galeguzo. Mellor busco outra frase feita…

  20. xOsse dorrío | August 5th, 2009 at 11:05 am

    A enquisa só ten relevancia para quen lla dá. Eu tratarei de ignorala na medida do posible.

    En canto a Mesa, non me sorprende, como tampouco me sorprende os resultados electorais do BNG.

    No primeiro caso compre sinalar que nesta atufa a presenza da UPG. Así, por moito que o pobo se identifique co galego xamais asinará e colaborará cunha plataforma totalmente controlada por eles. No segundo suposto, dicir que hai moito nacionalismo espallado por Galiza que defraudado, humillado, perseguido e/ou ignorado, no mellor dos casos, xamais dará o seu apoio esta forza política, veña o que veña por diante.

  21. pingheiras | August 5th, 2009 at 11:08 am

    á vista do seu post, aforrei a lectura dos comentarios, non teña medo, Cesare, Feijoo e a súa cuadrilla de anxos axiña lle han dar satisfacción aos seus desexos e gustos

  22. cesare | August 5th, 2009 at 11:10 am

    Pingheiras, que ten que ver feijoo en todo isto?

  23. tino santiago | August 5th, 2009 at 11:18 am

    Ver Sarille e A Impostura e a desorientación lingüistica” http://www.limiarlibros.com/webgaliza/9788496163067.php

  24. curiosa | August 5th, 2009 at 11:25 am

    cesare,

    teño moita curiosidade. Que propón vostede? Que é o que habería que facer (ademais das demisións masivas)?

  25. Chexire | August 5th, 2009 at 11:28 am

    Cesare, noraboa polo artigo, a análise máis competente e lúcida sobre esta cuestión que vin ata o momento. Estendo a felicitación aos comentarios de Calidonia.

    Mellor nos iría a todos se se aplicaran o conto a unha e outra beira do río…

  26. Calidonia | August 5th, 2009 at 11:33 am

    Unha proposta para comezar:

    - Renuncia expresa ao criterio filolóxico na política. Galego é máis que o que está en galego.

    - Superación do discurso do monolingüismo social e adopción do discurso bilingüe de veras. O debate sobre a ‘liberdade’ está perdido e hai que dar o da ‘igualdade’ e o da ‘xustiza’.

    - Permitir o ensino segregado ou a iniciativa privada ou para que algúns futuros pais teñamos a posibilidade certa de que os nosos fillos aprendan galego en condicións.

    - Deseñar unicamente políticas xerais e transversais que diminúan as diferenzas e desiguldades sociais, as territoriais, as de clase e as de xénero, pois é o poder económico o eixo fundamental de retroceso do idioma propio.

    - Adoptar como propia a norma lingüística do portugués padrón. Introdución subsecuente de cultura, información, medios internacionais no noso idioma e exportación dos nosos produtos.

    Poden continuar…

  27. airadasenra | August 5th, 2009 at 11:35 am

    Según entendo…
    1:os sectores máis activos na defensa da lingua convírtense no albo desta desfeita.
    2:dáse-lle verosimilitude a unha enquisa cunha base tramposa e cunha fiabilidade cuase nula.
    3:a opción, dedúcese entón, é calar, baixa-la cabeza, e arramblar coas organizacions que defenden a pervivencia da lingua ¿para qué? (cecais para sentirnos máis cómodos)
    Non me extraña que a dereita saque maiorías absolutas e a tendenza autoaniquiladora como pobo dos galegos.

  28. Galeguzo | August 5th, 2009 at 11:45 am

    r.r., iniciativa privada é o oposto de iniciativa pública (isto é, promovida polas Administrações que pagamos com o nosso dinheiro). Iniciativa privada nem sempre é sinónimo de capitalista (talvez daí venha o teu medo e a má fama do termo ‘iniciativa privada’). Todas as associações são iniciativas privadas.

  29. Galeguzo | August 5th, 2009 at 11:49 am

    Tino Santiago: nessa obra, Sarille também omite bastante das suas culpas e carrega noutros responsabilidades que realmente não tiveram. Há muito de impostura de Sarille nesse livro. Entre as críticas que se têm feito ao livro fico (por me ser próxima) com esta: http://www.agal-gz.org/modules.php?name=News&file=article&sid=4134

    Quanto às propostas de Calidonia, só concordo (em boa medida, mas haveria muito que matizar) sem ambagens na última delas. Sobre as outras tenho muitas dúvidas.

  30. Gustavo A. Garrido | August 5th, 2009 at 12:05 pm

    As túas balas ben dando na diana. Noraboa.

  31. r.r. | August 5th, 2009 at 12:13 pm

    Se non era retranca, no meu comentario había algo tirando a sarcasmo, Galeguzo. Estou de acordo con vostede no fondo: temos que ser nós os que arreemos, das administracións pouco podemos esperar.

    Calidonia: na análise estaba de acordo; nas solucións que propós, ben pouco, agás na cuarta.

  32. Lorenzo | August 5th, 2009 at 12:35 pm

    Bo día!!

    Non concordo en case ningún dos puntos do mágnífico Calidonia. O punto 1 Renuncia expresa ao criterio filolóxico na política. Galego é máis que o que está en galego. E por que non ao criterio económico na política? Neste tema estáselle dando unha importancia decisiva á economía, cando sen lle restar importancia, non é o criterio único para prestixiar un idioma coma o noso, que perde falantes cada día, e non porque estes falantes precisamente, teñan poucos recuros. Hai outros mecanismos mais, por así dicilos, subrepticios, e para iso o poder político ten moito que ver. O prestixio do idioma pasa por moitos aspectos da vida cotiá, que os presidentes e conselleriros falen un galego correcto, que na radio galega haxa música en galego, que so anuncios na galega sexan totalemnte en galego, que o celta e o deportivo falen en galego nas súas declaracións coa súa web en galego etc…Centos de cousas que non teñen que ter un criterio económico. Ou é que linguas de países realmente pobres non teñen futuro???
    O criteiro filolóxico é un criterio científico como calquera outro, non chego a entender que queres dicir con isto. Que galego é máis que o que está en galego, sería algo moi discutíbel a nivel de categorización, o teatro galego, de existir esta categoría, sería tanto o escrito en galego coma en friulano, ou en español? A literatura galega é a escrita en galego ou a escrita en quéchua? O criterio fundamental para definir isto é a lingua na que está escrito ou relatada a obra. Isto en canto a obra “literaria”.

    Máis adiante seguirei.

    Apertas

  33. Galeguzo | August 5th, 2009 at 12:41 pm

    Concordo totalmente com o comentário de Lorenzo que me precede.

  34. r.r. | August 5th, 2009 at 12:51 pm

    ¿Que non teñen que ver cun criterio económico? Por suposto que si. Se ó Celta e ó Depor a TVG ou a Xunta lle deran a pasta a cambio de usar o galego, por exemplo, veriamos se ten que ver o conto coa economía. Se ós funcionarios lles pagasen un complemento por usar o galego, veriamos tamén.

    As línguas de países pobres non teñen futuro se teñen que pelexar cunha língua de país máis rico que ocupa o seu territorio. E mesmo nos casos nos que os ricos do país pobre falan a língua, a cousa está complicada (véxase de novo o caso catalán).

  35. ro | August 5th, 2009 at 12:54 pm

    1) O autor do artigo xa dimitiu e, ademais, xa se exiliou.

    hahaha… se lle chama vostede demitir e exiliarse e autodenominarse británico cando ten un blog en galego e para galegos e vive directamente de gz. vostede o q está é transplantado. vale q viva noutro xardín pero a terra da q chucha segue a ser gz, manque pierda. :)))

  36. Galeguzo | August 5th, 2009 at 12:58 pm

    r.r. algo de componente económico há, claro. Mas nem o Dépor nem o Celta (ponhamos por caso) recebem mais ingressos por usarem o castelhano ou excluírem (como o Dépor) o galego. E tampouco há nada filológico nessa decisão.

    ro, gostei da metáfora… acho que em boa parte também a posso aplicar a mim, emigrado dentro do próprio país :D

  37. Eu mesmo | August 5th, 2009 at 1:09 pm

    Pois eu son dos que está de acordo co post. Se trinta anos de política lingüistica deron este resultado, é que esa política foi mala. Non hai outra.
    Responsabilidade dos defensores da lingua galega? Tamén, se o único que fixeron foi provocar unha reacción (no sentido de reaccionaria, incluso) contraria.
    A enquisa? Non lle faigades caso, non. Ignorala. Metede a cabeza nun furado. Seguide como ata agora. É o máis práctico, sobre todo se queredes que dentro doutros 30 anos xa non fale galego nin dios. (Por outra banda: se a enquisa fora favorable ao galego, quén vos vería agarrados a ela! Qué fiable vos había parecen entón!)
    E non pidades solucións aos que criticamos: esas téñenas que dar os que están ao fronte dos gobernos e das asociacións, que non están aí obrigados por ninguén, senon por vontade propia, convencidos de que teñen as solucións. Uns asumen o poder (o que sexa) e outros criticamos. É así desde o principio dos tempos.

  38. dp | August 5th, 2009 at 1:13 pm

    Concordo con Galeguzo. A quen favorecen estas análises do artigo nesgadas e simplificadoras?
    Ollo, hai aí tamén abonda galegofobia (dirixida)!
    Construír novos espazos -sociais, simbólicos…-, claro que si, pero non asumindo o discurso do poder e destruíndo o que temos.

  39. Galeguzo | August 5th, 2009 at 1:21 pm

    Eu mesmo: alguns criticamos o inquérito antes de se fazer e enquanto se fazia. Ou seja, já éramos contrários ao método antes de fazê-la e já advertíamos de que não daria resultados fiáveis.

    E se os 30 anos foram de fracasso das políticas linguísticas, qual é a culpa das associações que trabalharam (muitas vezes em soidade) nesse tempo? Por que no artigo não há uma só crítica a quem realmente tinha meios (económicos, humanos, de tempo…) e não fez nada?

    Bem é certo que neste país não se demite ninguém. Ora, como já disse no meu primeiro comentário, se as pessoas assinaladas são as culpáveis, já nos podíamos demitir todos. E ainda vou mais alô: se após trinta anos trabalhando (melhor ou pior) estamos mal, coom estaríamos se não se tivesse trabalhado?

    Enfim, dizer que esta análise é “lúcida” é dar-lhe categoria de análise («(3) Descomposiçom de um todo nos seus elementos»… quando faltam tantas cousas, onde está o TODO?).

    Isto o que é é uma pirólise.

  40. Calidonia | August 5th, 2009 at 1:30 pm

    Galeguzo, sabía que só concordaría na última. De feito está posta aí máis por Vde. e polo colectivo que representa que porque teña eu fe en que a fracción galegofalante da sociedade fora a entender tal. Tamén é o que me gustaría a min, con efecto.

    r.r., eu só facía propostas por parar de chorarmos, e pasar da análise á acción. Propoña Vde. outras e comentámolas. Espero que non sexan as mesmas receitas de sempre, porque se é así terei algo máis que dicir e non teño moitos azos para continuar a debater.

    Lorenzo, o do criterio filolóxico vén a conta dunha crenza persoal fonda pero tamén de mais xente, e tráioo a colación porque o lin recentemente aquí, concretamente no punto 8. Estou desexoso de debater este punto quizá máis que ningún outro. Galego non debe ser para min o que está én galego, como galego tampouco é o que reside no territorio galego, e podería falar de moitas outras non identidades, desde o cine até mesmo a literatura, onde teño por máis galega a obra dun filofranquista como Torrente Ballester que a dun tal Caneiro, por exemplo. Que as delimitacións sexan máis ou menos rigorosas ou exactas na era da internet e do plurilingüismo é algo ben irrelevante.

    Entendo que en Galiza hai un problema sociolingüístico e polo tanto que a dimensión política ten unha importancia primordial, pero sempre como solución e non como problema. E as solucións pasan por accións que abranguen todas as demais facetas da realidade. Dicir que é un problema político e debater co adversario quen ten razón pouco axuda a solucionar nada. Iso é o que leva aconecendo polo menos 25 anos sen resultados.

  41. airadasenra | August 5th, 2009 at 1:41 pm

    sí… a xente escomenza a estar baixo a síndrome do secuestrado (como se lle chame técnicamente) ate asumir o discurso alineante e troiano dos que agora ocupan a xunta. É preocupante. Igual que cando asumía (solapadamente) o discurso de zapa que fixo un coñecido medio ó longo do bipartito. Recoñécese que manipulaba a realidade pero o seu discurso era asumido polos seus votantes ate criar o consecuente malestar.

    Vexamos… 1: o posto de Lorenzo xa está ocupado…

    2: sí, a lingua depende básicamente dos seus falantes.

    3: os que traballan a prol dela merecen todo o noso apoio… que xa bastante difícil o teñen.

    Bon… e sr. blogueiro das balas, terá que matinar no correspondente seguinte argumento … que
    ainda queda a desfeita do Estatuto!!!!

  42. pingheiras | August 5th, 2009 at 1:45 pm

    Cesare, feijoo ten a ver o que vostede teña a ben que teña a ver.
    Mírelle esta opinión máis interesante e certeira que a súa pirolise: http://antondobao.blogaliza.org/2009/08/03/mellor-non-dicir-nada/

  43. Galeguzo | August 5th, 2009 at 1:51 pm

    Interessante o artigo que aponta Pingheiras, se bem concordo mais com este outro (e referenciado nesse): http://antondobao.blogaliza.org/2009/06/26/extintores-e-principio-de-distancia/

  44. Galeguzo | August 5th, 2009 at 1:54 pm

    No entanto, o artigo de Dobao deixa às claras que havia duas estratégias diferentes: boicotar o inquérito ou participar nele mas fazendo ‘campanha’ por determinados resultados. Dobao defendia o primeiro. Cesare, se mal não li, acho que ao menos em parte advogou polo segundo.

    A cousa é que os galegófobos tinham-no claro, mas o galeguismo não soube como reagir. Essa indefinição é prejucidial em todos os aspectos.

  45. elle | August 5th, 2009 at 3:57 pm

    Acertar a buscar culpables é de moito mérito. Estiven a pensar en por qué morren os nenos de áfrica e despois de buscar en google encontrei os culpables no capitalismo, os reximes africanos, os sistemas de valores, as sociedades consumistas, a ONU, a excesiva regulación dos mercados de comercio de alimentos, os EUA e moitos máis.
    Intentei facerme unha pregunta máis sinple: quen tivo a culpa da matanza dos santos inocentes na xudea. A biblia é axplícita: Herodes. Pero postos a pensar tamén puideron selo os reis magos, que non lle dixeron a Herodes onde nacera o neno, ou os executores directos, os soldados de Herodes -algunha culpa terán- ou o sistema de valores da época que apenas apreciaba a vida dos bambinos, ou se cadra deus no seu afán de protagonismo que tivo, pola súa santa colloada, que enviarnos un redentor que ademais de selo fora seu fillo.
    No caso do galego debería dimitir o creador do xabarín.

  46. Chousa da Alcandra | August 5th, 2009 at 4:24 pm

    Se a xente de G.B. (Gran Bretaña) viñese de vacacións por esta illa, seguramente pensaría que os illáns aborrecemos ser habitantes do lugar; á vista dos comentarios. Dito doutro xeito, fregaríase as mans e botaría unha risotada (con acento de Salmanca, claro).

    Dado que o resto semella non ter interés…(), pido formalmente á autoría do excelente post que nos dirixa outro sobre a historia acontecida no asento traseiro do Astra.

    (Con todo, promento seguir falando, pensando e sentindo en galego)

  47. Antón Dobao | August 5th, 2009 at 4:48 pm

    Canto á enquisa, eu véxoo bastante simple, e como cuestión de principios: se non estamos de acordo coa consulta, se nos parece un dislate, se entendemos que se usa para xustificar un decreto que empobreza aínda as pobres condicións nas que o anterior decreto empozaba a lingua no ensino, daquela non podemos (ou non debemos) entrar a debater os resultados. Outra cousa moi diferente é que observemos con preocupación, nada nova, por certo, algúns datos. Pero sería un erro lexitimarmos nós a consulta. E iso sería o que estariamos facendo se nos poñemos a analizar resultados ou a reaccionar a partir destes. É a miña opinión, pero non necesariamente certada.

    É galego o que non está en galego? Eis o gran debate. Pero é un debate falso que nós non debemos dar. Unha obra literaria nunca é máis ou menos galega ou de calquera outro sitio. É galego o sistema ou o campo no que se insire, e para que darlle máis voltas ao veo. Como cualificariamos, logo, as novelas de Jules Verne? O asunto non é ese; o asunto é, desde o punto de vista cultural, se estamos pola autonomía ou a independencia das nosas manifestacións artísticas e culturais ou desexamos manifestarnos na subalternidade. Ese é realmente o debate. Ideolóxico? Si, claro, coma todos.

    Por último, o asunto de verdade do post. Eu concordo en que é imprescindible (e creo que hai tempo que o veño dicindo aínda non sendo un sociolingüista) reorientar as políticas lingüísticas normalizadoras. Porque durante todo este tempo talvez non fixemos máis que mimetizar políticas doutras comunidades con estruturas sociais e económicas e situacións lingüísticas moi diferentes ás nosas. As políticas públicas foron tenebrosas, incluída a inexistente do bipartito, que se azorra desesperada a un decreto de mínimos. E nas sociais, non atinamos. Por moitas razóns. Unha delas, a que a min máis me incomoda, a da fascinación co prestixio. Teimamos en levar a lingua a certos ámbitos mentres se desgastaba a lealdade dos falantes ata límites graves. E claro que é necesario restituír a lingua en certos ámbitos, pero coidado, non vaia ser que o descompensemos todo e que os falantes se sintan distanciados e alleos ao problema e non teñan onde enganchar a súa lealdade lingüística. Falo da transmisión. O principal obxectivo das forzas sociais normalizadoras debera ser reforzar o núcleo de falantes. E construír a partir de aí. Porque o principal problema vén por esa vía. En paralelo podemos ir levando a lingua a outros ámbitos de prestixio, claro, pero non desconectemos da verdadeira realidade dos falantes.

    Ou sexa, estamos nun momento en que talvez é moito menos importante que se celebre un xuízo en galego e máis transcendente que os falantes lles sigan transmitindo a lingua aos seus fillos. Porque ese grupo de falantes será o núcleo capaz de esixir políticas lingüísticas normalizadoras e dereitos lingüísticos reais. Outramente, estaremos xogando sempre nunha superestrutura sen contacto coa realidade dos falantes.

    Iso si, mentres haxa dous falantes, a lingua estará viva. Eu son optimista.

    Hai moito máis que debater en todo este asunto, desde logo, pero estas son só algunhas ideas inconexas. Grazas a Galeguzo e a Pingheiras as referencias.

    As sociedades non son necesariamente monolingües nin bilingües. Podo concordar en que un discurso que arrodee o “monolingüismo social” é, sobre todo, un pouco inxenuo no mundo actual e talvez máis en Galicia. Probablemente, o castelán non deixará de estar nunca por aquí, nin en situacións políticas invisibles hoxe. A minoría lingüística castelanófona terá todos os seus dereitos lingüísticos garantidos, só faltaría. Empezemos agora por exercer os nosos. Unha denuncia por cada dereito conculcado. Non hai mellor maneira de derrubar un discurso cinicamente falso. O noso contradiscurso, nesta altura, ten que ser fundamentalmente praxe: desde a esixencia real de cada dereito lingüístico (que tal unha folla de reclamacións cada vez que imos ao cinema e non podemos ver a peli en galego?) ata a creación dos nosos propios recursos. Incluída, si, unha rede popular de ensino galego, claro.

    Desculpade o ladrillo.

  48. XG | August 5th, 2009 at 4:58 pm

    (1) Ós resultados dun inquérito que padece das trapalladas metodolóxicas deste, e que foi custodiado durante tanto tempo polos chanchulleiros da administración Feijoo -cousas aqui recoñecidas- non se lle pode dar crédito.
    (2) Pero se os resultados do inquérito interesan pouco o seu propósito interesa máis. Pregúntense: ¿pq fixeron un inquérito supérfluo? -éo pq o camiño do galego no ensino está xa marcado polo art. 5 do Estatuto e arts. 12 a 17 da LNL, que o parecer duns pais non será quen de cambiar-. A miña resposta a esta pregunta é: digo que quixeron -en pretérito- ter escusa para a campaña xacobina (esta en versión PP; hai máis versións) de desgaleguización de Galicia -punto flouxo das que diron en chamar nacións periféricas- comezando polo ensino e esperando poder agacharse tralos pais. Os xacobinos entenden chegada a hora en que o inevitable desorde interno do Estado das autonomías, acelerado pola delicada situación das finanzas estatais, produce a súa descomposición, que non foi freada a tempo dando paso a un Estado federal. E non queren desaproveitar a ocasión; levan tempo suspirando por ela. Se neste punto acerto ou non verémolo en Setembro, cando apareza o novo decreto.
    (3) O anterior douo como causa primeira das recentes iniciativas da nova Xunta, non nego as causas intermedias nin a delicada situación da lingua, que a enquisa e as súas respostas en nada axudan a mellorar -¡non se propoñen facelo!-.
    (4) Se acerto no antedrior a batalla deberá ser dura -se é que aquí quedan homes- despois de Setembro, cando pretendan dar forma vinculante ás súas aspiracións desgaleguizadoras.
    (5) Non miro para que sirve, senón é para axudalo inimigo, andar a buscar culpables entre nós, onde houbo e hai erros na xente que traballa, pero culpa e erro son cousas distintas.

  49. Miguel | August 5th, 2009 at 6:12 pm

    O aspecto que me parece fundamental da tua análise, com o que concordo de cheio, é que o realmente importante é o estado de opinião que existe sobre a língua. Por enquanto não achemos o jeito de inocular “valor”, desde uma perspectiva psicológica, ao facto de falarmos em galego não conseguiremos nada, e ao ritmo da sangria não fica muito tempo. (tb penso que garantir um ensino maioritário em galego de qualidade polo menos para uma parte do alunado tem importância). Até agora, espalhar numa parte da sociedade um ideario estritamente “nacionalista” tem ajudado, sem dúvida, mas esta estratégia tem um limite sociológico. Pode ter também algumas eivas, sobretudo quando o é “mal” entendido ou mal transmitido e fica em essencialismo patrioteiro, pouco “modelno” e afastador de vontades (às vezes, isto acontece).
    Os argumentos que clamam desde a justiça universal de polos “direitos humanos e linguísticos” penso que tamém não vão funcionar, mesmo que che acaben dando a razão, porque partem da minorização do débil e são sempre à defensiva. Pides as compreensão dos outros, mas são pouco activos. Como muito continuistas. E já não há lugar a continuidades, a fenda profunda, o abismo, já está aberta polas enquisas de uso do galego.
    O questão da adopção paulatina (sem medo mas com inteligência e sem pressas)da ortografia que usam em Brasil, Portugal, etc… é de grande importância, sem dúvida, mas não creio que seja a varita mágica que o solucione tudo. É só parte da solução.
    Como convertir o facto de falar galego num acto que provoque “orgulho” ao falante e seja valorado polo ouvinte é o X da questão. Aqui é onde há que tirar ideias e investir dinheiro. Eu apenas sou um simples biólogo ignorante, mas entendo que haverá que fazer um estudo de lideranças sociais, fazer fincapé em campanhas dedicadas a suxeitos concretos (colectivos e mesmo individuais), incidir em processos de indentificação activa da gente nova (castelão-falante na maioria ou castrapo-falante no melhor dos casos) com o galego, etc… A sociedade galega terá doutores nisto… Desde logo não esbanjar quartos em campanhas geralistas sem conteúdo (tipo “e logo”). O que está claro é que o conceito fundamental é o estado de opinião e o objectivo a sua mudança. E o galego, dado que apenas há renovação geracional, vai ser uma questão de suxeitos que hão-de opinar sobre o que querem ser.

  50. Xabier Pérez Igrexas | August 6th, 2009 at 3:24 am

    Eu preferín, por razóns de espazo e pura comodidade, retrucar no meu blogue:

    http://contradiscurso.blogaliza.org/2009/08/06/retruque-a-cesare-sobre-a-enquisa/

  51. Manu | August 6th, 2009 at 8:59 am

    O problema non son as políticas aplicadas ata agora, o problema é o pouco que se fixo.

  52. HABIÇO HINPORTANTE: O símbolo # chámase ‘cancelo’ en galego - alema | August 6th, 2009 at 9:05 pm

    [...] de ler os últimos artigos do Césare (1 e 2), cos cales concordo moito, e dado que o que hai que poñer de moda agora son as accións en [...]

  53. Oreipedro | August 7th, 2009 at 10:26 am

    Parabéns polo post, sr. Cesare.
    Está a xerar un debate necesario fronte a todos os dogmatismos.
    Engado un link dun artigo que encotrei estes días e do que me lembrei ao ler o seu post.
    http://www.vieiros.com/open/amosar/806/lingua-e-novas-estratexias
    Fainos falta debate.
    Graciñas por abrir xanelas para que entre ar.

  54. cesare | August 7th, 2009 at 10:34 am

    Grazas, Oreipedro. O artigo de Miguel Louzao é moi moi interesante. E vaia… por outras razóns persoais resúltame moi curiosa esta coincidencia. Mola.

  55. Katangueiro | August 7th, 2009 at 1:05 pm

    Ufffff………qué dor de tarro!!!!!

    Aquí o galego non serve para conectar co mundo actual, coas súas tendencias…para achegarse ao universal…

    Xa o dicían os da Xeración Nós, que o galego DEBÍA ser veículo para a asunción das vangardas artísticas, o idioma para coñecer o mundo, e á súa vez, para situar a nosa cultura no mundo….

    Nada disto se fai….o fenómeno cultural galego é moi provinciano…Aquí hai máis intelectuais que na Grecia de Pericles……

    Entre os discursos culturetas, as cancións de tasca e borracheira, os poemiñas e os minipoemarios que se editan…a verborrea ideoloxizada para minorías aburridas….o cine imposible (por qué os/as autores noveis se cren xeniais filmando auténticos bodrios???)….as publicacións que se editan no noso idioma SON IMFUMABLES!!!!!! Onde unha revista de tendencias???? De pop, grafitti, aventura, risco, surf, vacacións, turismo, locais, sitios, vicios, afeccións?????

  56. cesare | August 7th, 2009 at 1:11 pm

    LOL, Katangueiro!! :)
    Voulle copiar iso da Grecia de Pericles… moi bo!!

  57. Migraine Man | August 12th, 2009 at 10:17 am

    Iso soa a comercializa-la lingua. Ben, se os angloimperioparlantes o fan, ¿por que nós non, eh?

    Se cadra é unha opcionciña…

  58. desorde | September 1st, 2009 at 10:28 pm

    por se serve de consuelo, concordo plenamente con vd. nestes dous post. eu engadiría unicamente que esta tropa é tan tan aburrida…

  59. moinante | September 2nd, 2009 at 7:47 pm

    Calidonia, isto de “Adoptar como propia a norma lingüística do portugués padrón” creo que é precisamente o que menos precisa a lingua.

    Jasús bendito, dios nos aparte!

  60. Retruque a Cesare sobre a “Enquisa” : CONTRADISCURSO | October 8th, 2009 at 12:22 pm

    [...] entrada en cuestión, titulada “Enquisa”, provocoume e acendeume. De aí que pese a ter matinado a respecto do acaido ou inoportuno de [...]

Leave a Comment