Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » acción

mal de escola, e 3

Xa en racha, prosigo e remato esta arroutada pedagóxica coa lectura d’O valor do envoltorio, un estudo sobre a introdución das TIC no sistema educativo. O volume é, dende logo, moi interesante. Anque quizais resulta algo denso e pouco directo, e anque careza dun imprescindible índice onomástico, illa moitos dos problemas e dos retos diso que se chama escola, principalmente o conservadorismo e refracción do profesorado aos cambios.
A seguir ou no medio discuto con Barataria, que traballa ao meu carón, sobre o concepto clave: a motivación. A imaxe é esta: Hai un gato pechado na despensa e temos a casa chea de ratos que, en boa lóxica darwiniana, son cada vez máis espilidos. A función do gato sería ‘negociar’ cos ratos, pero o certo é que na despensa, onda os chourizos e as conservas de peixe, se está moi ao xeito. Ata hai unha xanela elevada pola que entra a raxeira durante tres meses ao ano. Nós, como xestores da casa, deberiamos botar o gato fóra; en primeiro lugar porque temos un problema cos ratos, e en segundo lugar porque os chourizos e as latas de bocareu non son infindas. Pero cada vez que entramos na despensa pra botalo fóra, o gato enrabecha, revira os pelos do lombo, incha a cola e bufa. E canto máis o deixemos estar na despensa, menos gana vai ter de marchar. Ademais, tampouco nos valería sacalo ás bravas da despensa (conseguímolo un par de veces, enganándoo con horas de cepillado do lombo), porque ao menor descoido volvería entrar. Teriamos que convencelo de que a ardua tarefa de poñerse á altura dos ratos, de correr atrás deles, e de ‘negociar’ con eles (que é o motivo polo que temos gato), é máis molona ca deitarse a lamber a graxa que cae das chourizas.
Prégase aos gatos que lean isto que dean consello.

Mercar O valor do envoltorio na libraría Couceiro.

13 días

Alguén pode explicarme qué gañou o BNG nestes trece días?

A dimisión é unha práctica hixiénica. Adiala o único que trae é roña.

santo dos croquis

Pra centrarse un pouco de cara ás divertidas xornadas vindeiras.
Actualización (14M, 4pm): MpB2 (ou era o 1?) abandona o croquis.

Quintana dimisión

Eu fun Quintana durante uns días. Crin realmente no seu proxecto, e creo moito nel como político. Nunca ningún galego me entusiasmara tanto e, a pesar do BNG, estaría disposto a estar na primeira liña de algo que se denominase quintanismo. Porén, Galicia vai por outro lado. A derrota é inapelable, e Quintana ou, no seu defecto el e mais todos os responsables desta derrota, deberían dimitir. Iso non dá pra máis, e cada día de permanencia é un día máis de descreto prá cidadanía, un día máis de impedir que alguén se poña visiblemente á fronte e tome as decisións adecuadas.
Como dixo fantasticamente orsinia nun tuiteo oral, Quintana progresou na Galicia fraguiana, pero Galicia xa non é fraguiana. Quintana conseguiu algo impensable: aumentar decididamente o voto no rural, e se non fose polo estrondoso derrube da capital provincial, Quintana tería colleitado resultados históricos na provincia de Ourense.
Pero ao tempo, os votos fuxiron polo outro lado. Son votos que se foron sobre todo cara ás opcións de dereita (PP e UPD), menos cara a opcións de progresía difusa (Os Verdes, PUM+J, brancos, nulos), e moito máis residualmente, cara á esquerda (EU). Ningún marchou cara ao nacionalismo.
Daquela, cara onde ir? Os de dentro, os que estaban esperando pra sacar a navalla e os que xa a tiñan sacada, cren que a súa é a boa dirección: máis esencias, máis asemblearismo, máis esquerdas, máis nacionalismo. Pero os números dos galegos son exactamente os contrarios: hai unha Galicia moderna que atopa no PP e en UPD valores que antes vía no BNG, votantes de Beiras que agora votan a Feijoo tan tranquilamente, e que nunca viron contradición entre unha cousa e outra.
Non hai sitio nos anos dez pra un partido falsamente asembleario; non hai sitio pra un partido chapado á antiga, rancio, falto de transparencia, e onde nunca ninguén dimite por nada. A democracia non é xa así.
Tampouco hai que autoenganarse: a situación é dramática. E o peor está por chegar, sen ir máis lonxe, en xuño. Pero se replicamos consignas xeradas por nós mesmos e non escoitamos o que di a xente, o BNG ten moitas probabilidades de ir ao suicidio. E non ao asasinato por parte dun compló mediático ou das forzas do mal, nin sequera á desintegración, non, ao suicidio.
Se eu fose Anxo Quintana, dimitiría. E a cidadanía, os votantes e os que o poderán ser nun futuro, están esperando que o faga. Levan horas esperando.

gz2009, e 4

Losers
Iolanda Díaz: Esquerda Unida perde a metade dos seus votos en Ferrol.
Alfredo Bea: Só consegue 44 votos no Grove.
Ferrín: A FPG perde 200 votos máis na provincia de Pontevedra, case un 10%.
Nós UP: Décima forza do país, por detrás da Plataforma por un mundo máis xusto, UPyD e Os Verdes, entre outras.

Winners
Dobráronse os votos nulos, e non particularmente en Ourense.
Os votos en branco aumentaron moito, especialmente na provincia da Coruña, onde chegaron ao 2%

gz2009, 3

Catro pensamentos superrápidos antes de ir prá cama:

  1. Ao meu redor todo o mundo cre que o bipartito debería ter sido máis incisivo. Incluso moitos cren que está aí a razón da perda de votos. Pero de verdade cren que os votos que marcharon ao PP, a Terra Galega e a UPD eran votos que querían un cambio máis incisivo?
  2. É curioso como o voto dunha mociña de Cangas pode mudar a miña vida. Mola a democracia.
  3. Gustoume moito o discurso de Feijoo.
  4. E por primeira vez na historia, un ourensán é elixido democraticamente presidente da Xunta.

gz2009, 2

Abstención total - Actualización
Estes son os datos ás cinco da tarde, se non mos volven a cambiar, que levo os últimos quince minutos facendo e refacendo mapas. Son ben estraños, incluso máis có da abstención matutina. A participación medrou espectacularmente, e fíxoo sobre todo no rural ourensán, aínda que non de forma homoxénea, con comarcas de 7 e 8 puntos máis ca nas últimas eleccións fraguianas. Nas cidades tamén medra a participación, e aínda que as porcentaxes son discretas, o número de votos é maior.
En vermello, subas de máis de catro puntos, mentres que xa só hai un par de caídas, e todas moi lixeiras.

Algunha explicación?

gz2009

Abstención matutina:
En azul escuro, as comarcas con maior abstención (>5%). En branco as comarcas cunha abstención entre o 1 e o 2% maior ca en 2005. En amarelo, as comarcas con maior participación ca en 2005 ou en cifras semellantes (<-1%).
Alguén atopa un patrón?

dez razóns

Había moito, moito tempo que non votaba tan convencido nunhas eleccións. Anque cada vez que visito a ghalleira cruzo con moitas razóns e motivos, vou poñer acó dez por aquilo dos números redondos.

  1. a rede de centros Quérote.
  2. a aposta con todas as consecuencias pola enerxía eólica.
  3. a loita activa contra a homofobia (e a reclamación da gratuidade dos tratamentos de reasignación de sexo)
  4. o salto de xigante dado en software libre.
  5. a aposta polo deporte da muller e polo de discapacitados.
  6. as medidas de fomento de alugueiro e as que se destinaron a acabar vivendas a medio facer.
  7. o modelo de industrias culturais e a súa promoción exterior.
  8. a rede de transporte adaptado.
  9. a proposta dun sistema de proximidades ferroviarias.
  10. quintana; un tipo que sempre me sorprende con argumentos novos, con moderación e intensidade, que recoñece erros, que fala como a xente, que entende que hai máis país fóra do seu embigo e dos embigos dos seus coleguitas.

Estou convencido de que cantas máis áreas de competencia teñan estas señoras e estes señores no novo goberno, máis molante será o país. E mellor lles irá aos meus sobriños. E nas partes en que discrepo, que loxicamente as hai, terei que facer o meu traballo como cidadán. Porque ese, como votar, tamén é o meu deber.

galegos coma vós

O delirio anterior e posterior á manifestación de galicia bilingüe refórzame na idea de que poucas razóns teño pra vivir na ghalleira.
En primeiro lugar, porque houbo quen, esgrimindo discrepancia ideolóxica, decidiu sabotear o lexítimo dereito duns cidadáns a manifestarse. Uns optaron pola vía pacífica do ridiculismo e outros directamente pola da violencia e o insulto, pero no fondo hai pouca diferenza: por que lles molestaba que outra xente se manifestase? Non é iso a base da democracia?
En segundo, porque as persoas que respecto e estimo non estiveron á altura que eu desexaba. En vez de contrarrestar con cifras e datos os frouxos argumentos dos convocantes, calaron ou acudiron a intanxíbeis; e en vez de frear con palabras duras e contundentes os contramanifestantes, esvaeron en vagas condenas de violencia xenérica, como se os propósitos e as condutas duns e doutros fosen igual de lexítimos.
En terceiro, porque non escoitei (quizais perdín un bo artigo, quizais extraviei un bo argumento) ninguén que fose á raíz do problema: existe a liberdade lingüística no ensino e na administración? debe existir? As forzas progaleguistas insistían ata non hai moito que nas escolas os seus fillos perdían o galego que traían da casa, e reivindicaban precisamente, só que con signo contrario, o dereito dos pais a escolleren. Deben os pais elixir a lingua do ensino dos seus fillos? E o ensino das matemáticas? Ou debe o goberno decidir o que é mellor? Ou deben facelo as escolas? Ese é o debate serio, e ninguén o aborda.
A cuarta, e máis grave, é de recapitulación. Durante anos, moitos anos, os progaleguistas instauráronse no piñón fixo da crispación en torno á lingua. Dende 1983 ata 2003 non houbo nin un só punto de consenso. Fraga era malísimo, o bilingüismo harmónico era a doutrina do anticristo, etc. Máis de 25 anos despois, e sen que conste ningún éxito debido a tal comportamento, hai outros que queren desoterrar o machado da guerra lingüística e ademais atopan eco e xente que os apoia. E os progaleguistas, que deberían ser os meus, en vez de preocuparse en saber onde estivo o erro e qué van facer pra amañalo, poñen nunha venda nos ollos e saen a correr cara adiante. E non, boa parte deses manifestantes cos que estou completamente en desacordo, son galegos. Galegos coma vós.