Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » babel

linguas importantes

Fago o meu segundo traballo neste país currando unhas horas nun festival administrativo pra inmigrantes, no veciño concello de falkirk. Alí está a policía, co seu telderete, explicando a lei de comportamentos antisociais; e o sistema de saúde, dicíndoche como podes acceder a un xinecólogo de garda; tamén hai un indio que che fai carnés xoves, algunhas empresas de formación, un macrotelderete con info sobre as axudas á vivenda, un postiño de primeiros auxilios, o sitio do centro polaco de falkirk, e diversas compañías que se dedican á construción, á seitura e á produción de ensaladas pra supermercados, que andan á procura de man de obra eslovaca.
Por entre esa feira camiñan algúns polacos olendo a tabaco e a pasado, checos en pantalóns, camisa e cazadora vaqueira, lituanas co pelo recollido e os ollos pintados, letoas desorientadas e aquí e acolá un búlgaro, unha ucraína e un par de rusas de por onde rusia deixa de chamarse rusia. Tamén hai unha pequena brigada de xente que traballa sen parar, ao que dan, traducindo pró letón, pró eslovaco, pró polaco, e entre eles eu, sentado, cun cartel ao lombo que pon francés, español, portugués, sen facer nada, nada, nada, en todo o día.

celtas non, lituanos

Bandeira de LituaniaLeva unha bandeira lituana na lapela, gasta boina galega e orienta o fuciño como se fumase en cachimba, pero probablemente houbo de vendela pra mercar o pantalón de chándal que viste agora. É maior, bastante maior, e vai sentando nas cadeiras libres á caza de orellas abandonadas. Nun meu despiste, apréixame a miña.
— …si, si, a lingua máis importante de Europa é o lituano. O 30% das palabras do inglés son de orixe lituana. E o lituano é, de todas as linguas de Europa, a máis próxima ao indoeuropeo. De feito, hai unha gran pegada lituana en España: Andalucía chámase así polos vándalos, que eran lituanos, e tamén hai moitos apelidos lituanos aló, como Galíndez. Galíndez vén de galas, que en lituano significa ‘fin’. Por iso se chama así a Galia. E tamén Gales, Galicia..

parto

A intérprete polaca fala dun traballo que fixo no paritorio dun hospital local. Os médicos dinlle á muller que breath, que push, e a tradutora traduce que respire, que empurre. O parto é inminente, e a muller parece que vai estourar. Pero niso deixa de empurrar e pídelle á intérprete, con angustia, que traduza: pregúntalles se este neno vai poder ser escocés.

física

Algún dos físicos presentes ou ausentes pode explicarme por que un paquete enviado polo procedemento normal de escocia á ghalleira tarda 3 días en chegar e, en troques, un paquete enviado polo procedemento ultrarrápido e ultracaro en sentido contrario (da ghalleira a escocia) demora máis de 15 días e aínda non chega?
Mentres tento solucionar este paradoxo físico-administrativo penso nesa caixiña de libros de Ian, clásicos galegos, non-tan-clásicos galegos e outras publicacións que, nunha caixa, repousan nalgunha parte de europa occidental. Ler é sempre unha aventura.

coche

Quizais porque viña de percorrer unhas cantas millas en bici, porque levaba unha molladura que nindiola, porque atopara un macho de faisán agardando pola morte (coas patas rotas) nunha gabia, porque mercara un púdin de nadal e uns filetes de xarda afumada no tesco de dunblane ou simplemente porque era sábado, aquela chinesa dirixiuse a min e preguntoume se me interesaba un bmw de segunda man por 200 libras. Como tiña pinta de case todo menos de traficante de coches de luxo, e como xa escoitara falar dos baixos prezos dos automóbiles acó, díxenlle que quizais. E quedamos pra ver o coche.
Un par de horas despois aparéceme na casa. Ao carón hai un bmw de quince anos, coa chapa algo enferruxada, e de polo menos 6 metros de eslora. Naquel tempo era un bo coche. Ábrese a porta e baixa un home de aspecto de tonel escocés que me superaba en todas as dimensións, e con cara de poucos amigos: pero a miña exclamación sobre o tamaño xa lles explicou todo: só atrás, tralo bafo das xanelas, un número indeterminado de nenos chineses seguía xogando como se non pasase nada, seguros de que aquilo era o seu coche.

ceilidh

Así que cando faltan uns minutos prás once da noite, dicímoslles abur aos nosos amigos e marchamos da ceilidh. Temos que apañar ese tren que nos leve dende a viliña aparentemente tranquila de dunblane ata a casa. Despedímonos deles, cos seus pantalóns e saias a cadros, os traxes de festa e as fazulas coloradas, collemos os abrigos no roupeiro e saímos daquela estraña festa. Estamos cansos. Foi un día longo, e bailar xigas agarrados polos cóbados deses borrachos de dunblane non foi sinxelo.
Apañamos o tren, compartímolo cuns adolescentes ruidosos e baixamos nunha parada fría: aínda nos queda un carreiro por entre as corredoiras cheas de pozas, lama e coellos. Tempo abondo pra que pensemos, cada un pola nosa banda, como foi que chegamos aquí.
Tempo abondo pra que el me propoña: cando casemos, temos que facer unha ceilidh, vale?

cónsules de roma, 2

Despois do concerto de guitarra achégome ao cónsul, introdúzome e explícolle brevemente en que consiste o meu traballo e o meu desexo de chegar a colaboracións con el pra promover actividades culturais galegas por esta parte.
Velaí a súa resposta: qué bien, mi mujer es directora de teatro y podemos montar un Valle.
E todo isto segue sendo real.

cónsules de roma

Mañá hei de ir falar co meu cónsul, o señor Arsenio Colombera Ruez.
Ademais, quizais aproveite a miña visita a edimburgo pra ver a actuación de Caponata Argamacho Trío & Canito, á que me convida o consulado.
E todo isto é real.

estou aquí, onde estás ti?

Como lausanne é terribelmente costenta, gasto coa suor unha camisola xa de mañá cedo, e outra máis traballando. Recupero da bolsa a do celta, de cando xogamos a uefa, e saio a pasear á tarde. Cruzo de celeste con varios grupos de españois e de portugueses, e tamén con señoras cheas de dourados e cans brancos que din en tout cas, iles xa chegaron tarde e con señores panzudos de moraña que discuten na nosa lingua sobre fontanería. Pero non me identifican.
Só cando estou xa de recollida, un rapazolo pasa boureando cun 106 azul. Leva no salferidoiro unha bufanda de españa, supoño que polo básquet, e o cóbado por fóra da xanela. Escoito que berra algo do celta, e cando arrinca no semáforo en sete estralos, clama: é a primeira vez que vexo unha camiseta do celta na suísa.
Eu exploto o meu lado loiro de ollos azuis e respóndolle co meu mellor sorriso suíso.

lusofonía, 4

Non quería insistir, pero fórzanme: david blanco, ciclista de humidtown, gaña a volta a portugal. Entrevistan o “espanhol” na tele portuguesa, e este fálalles un moi bo galego con ficares, bocados, percursos e lusadas semellantes.
Subtitúlano, claro.