Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » état des lieux

gripe A

701px-influenza_virus_particle_colorEsperto contra a unha da noite, aterecido. Os dentes bátenme uns contra os outros. É a febre. Zampo uns cantos iburofenos e tento entrar en calor. Despois chega a fase das suores e logo un breve momento de alivio, que aproveito pra consultar qué debo facer en caso de gripe A. A web do goberno británico sobre o tema é unha especie de dragóns e mazmorras (se queres pelexar contra o ogro, pasa ao 2) onde teño que descartar todo tipo de patoloxías e eventualidades: embarazo, VIH, manchas vermellas, accidentes de tráfico, etc. Finalmente, e despois de infinitos nons, chego ao pack final de síntomas, en todo iguais aos da gripe normal (gripe DTV). Quédame a min escoller a diagnose, tendo en conta que me din que, sobre todo, non acuda ao centro de saúde (auga, pílulas comúns, paciencia e asistencia por teléfono).
E decido: gripe A, claro.

dor

Aínda que non é esa a única razón, levo un tempo apartado deste blog por causa da dor. A orixe desta dor non a coñezo exactamente, pero podo intuíla. O caso é que, por algún motivo, alguén deixou unha lámpada acesa á altura do meu ombro esquerdo, dentro, ben dentro, e moi a miúdo noto a súa intensa incandescencia. A lámpada brilla con máis forza cando escribo, e tamén cando ando en bicicleta, cousas as dúas que ocupan moitas das miñas horas. E cando leva tempo brillando, a lámpada espalla a súa luz polos músculos próximos, e baixa polo tendón ata o cóbado, e logo ata o pulso, como un peixe abisal que fose perdendo dolorosa fosforescencia. Ao cabo dóeme o pescozo, e a cabeza, e dórmenseme os dedos do medio, e sóbeme a febre.
Cando me deito, non sei ben por que, alguén desenchufa a lámpada e mentres durmo todo pouco e pouco recupera a súa escuridade interior. Pero ás veces, no medio da noite, alguén acende a luz de novo e esperto coa dor: deduzo que o manipulador da lámpada é dese horrible tipo de xente que se ergue da cama pra mexar.

dicionario

Intenta non frear bruscamente. Intenta non tocar o timbre mentres freas. Intenta non poñerte de pé mentres freas. Intenta que nada diso —o timbre, a elevación do punto de equilibrio, o freazo— suceda nunha costa abaixo bastante pina.
Se desobedeces eses consellos, busca rapidamente como se di en inglés punto de sutura, queixelo, urxencias.

praceres cotiáns

Peke pásame o meme dos praceres cotiáns. Trátase de seleccionar seis cousas “que parecen non ter moita importancia pero que fan a vida máis agradable”. E eu penso: seis? Seiscentos haicus hai dispostos ao longo do día. Está o haicu de mirar prá cerdeira, está o haicu de ver comer o ferreiriño, está o haicu de entender o meu veciño cando fala, o haicu de cruzar o río, o haicu de pedalear, o haicu de facer a merenda, o haicu de almorzar salchichas, o haicu da auga quente, o haicu da cama, o haicu da tele, o haicu de tes un correo novo, o haicu de poñer a alarma do móbil e pensar no día que virá, o haicu de peidear, o haicu de fregar os cacharros, o haicu de facer abdominais, o haicu de sacar o lixo, o haicu de asexar o que fai a veciña, o haicu de tender a roupa, o haicu de ver como me medran os grelos no planteiro, o haicu de…

Pola contra, a cousa máis odiosa téñoa clara: quedar sen auga quente e sen calefacción na semana máis fría do outono.

entrada-saída

Ter que renovar o pasaporte tróuxome a lembranza de por que existe este blog. Hai cinco anos, un mes antes do seu nacemento, eu estaba perfectamente conectado nun cíber dunha rúa de dakar, probablemente canso e acalorado. Foi daquela cando sentín que non necesitaba realmente dicir nada, senón buscar a saída correcta da cidade. E nesas andamos.

33

Estou coma de quince.
En capítulos anteriores… 32, 31, 30, 29

sketch

A terceira vez en catro meses que apaño purgacións serviu pra decatarme de que a) a vía de tranmisión foi sempre o mesmo macho asintomático, e b) que os británicos naceron pró sketch cómico.
Neste caso o doutor era un señoriño de bigote delgado, xa próximo á xubilación, cun aspecto pavero e delicado, amabilísimo, como un cruce entre David Niven e René Artois. Ao seu lado estaba unha médica en prácticas, vestida con sari, e de cando en cando entraba e saía da consulta unha enfermeira loira escocesa e rebumbieira. Por exemplo, cando o doutor lle pediu un proctoscopio pra facerme unha exploración anal, que non atopaba. A enfermeira dállo e o doutor sorpréndese polo diámetro.
— Non ten vostede algo máis estreito? Isto non sei se lle entrará…
— Non, doutor, é o que hai.
— Pois este mociño vai ter que relaxarse bastante, témome.
Ho, ho, ho, ho xeral.
Ou cando realiza a prospección visual da zona púbica, estando eu encanastrado na padiola, e descobre supetamente un algo que se move.
— Doutora, que cre vostede que é isto?
— Unha mancha
— Non. Mire outra vez…
— Mmmm… Un piollo pato?
— Efectivamente, unha femia de piollo pato. A pesar de que este rapaciño dixo que había tempo que non pasaba unha femia por aquí.
Ho, ho, ho, ho xeral.
A exploración rematou coa súa ración de antibióticos, análises de sangue e de ouriño e con consellos dados por unha asesora de educación sexual. Hoxe levarei por unha orella ao meu macho asintomático. A ver que chistes lle fan.

setembro

Decrétase estado de emerxencia. En todas as frontes.

loita de clases

Como están de visita Apandadora e unha amiga superviguesa, non teño moito vagar durante o día pra estar pendente dos Xogos, atarefado en facer de chofer e de guía turístico. Pero érgome cedo, antes ca elas, e aproveito ese momento de abrir o día, cando veñen os pardais aos comedoiros do xardín e toda vila-marple permanece en calma. Na pantalla do computador, vexo o bádminton ou o tiro olímpico grazas ao servizo total da BBC. Na tele, ao fondo da sala, os éxitos (e polo de hoxe sobre todo os fracasos) dos deportes británicos, os seus boxeadores morenos tatuados, os seus remeiros loiros licenciados.

comunismo, 2

Polo que respecta á busca de fouciños nas ferraxerías de barcelona, o comunismo tamén está extinto por aquí.