Xantamos nun discreto grego Itopo, Pupi, Todo Nada e eu. Era antes da bloquedada, na Coru, que resultou moi pavera. O doutor Zippie regalounos diapos de Cecil e Mildred, e falamos das conspiracións de blogalia e de que quizais poidamos pillar os suecos, senón os coreanos. Somos 29 blos en galego, e xuramos ante o licorcafé que fariamos proselitismo.

A ver en que damos. Botamos de menos os que faltaban. Eu repito.

Pasamos a última tarde reflexionando sobre a fabulosa Volta do Rei e vendo o zapin do ano. Toda a realidade condensada: criaturas estrañas, boas que gomitan iguanas e Irureta mascando o mesmo chicle durante seis horas. Esténdese a perplexidade sobre os restos de orcos, hobbits e lembas que guindamos na conversa.

Sarabaras chega e ceamos. Está todo estupendo gracias a Itopo e festexamos o ano do arroz. Recibo todas as mensaxes por triplicado: como o ministro lles reclamou ás empresas telefónicas que se esforzasen para cubrir a demanda destas horas, a estas fóiselles a man. Despois coméntanme que timofónica non deixou chamar ata as dúas. Había estar a rede colapsada pola triplicación.

Andei fozando e chimpei cos vosos comentarios. Vaia. Tamén me gustaría unha letra máis pequecha. Blogueiros, acudídeme!

Tripulación, entrando en pista para o exilio.

Escríbolle a Henri e dígolle que esta tarde chove a 1000 demos. El dime que no centro do imperio (Oxford) chove, e que ademais hai xa tempo que é noite.

Contra responde comentarios, e marabíllome. Sinto unha punzada de desolación e creo o blo este. Agardo que a partir de agora vós enriquezades este espazo en branco.

Nada sería posíbel sen Todo nada. Hai un epicentro de enerxía positiva na coru, onda o reló.