O venres saín de traballar prá manifa. Levei un cartel de confección propia, supoño que pra explicarme a min mesmo qué facía marchando con asasinos e cómplices. O Protésico Zen protexeume coa súa calor. Algún deles discrepou; outros espíritos felices sorriron cando era máis necesario ca nunca. O cartel, elaborado gratuitamente polo fotocopiador do barrio, dicía: 3 peruanos, 2 hondureños, 2 polacos, 1 francesa, 1 marroquí, 1 colombiano, 1 cubano, 1 chileno, 1 ecuatoriano e 1 guineano están mortos. Perdoádenos. Goberno responsable. Vale, sei que era unha conachada, pero a noite estaba fría e a alma máis.
Puxen guineano: como se chaman realmente os da bissau?
Arquivo de tags
Necesito un lema pra ir esta tarde á mani, pra demostrar o meu gómito contra este goberno.
Necesito tamén algo de coraxe. Tamén necesito unha saba branca, e dous lestóns de piñeiro.
George Adriez Akaa. Simon Agbotaene. Darke Altacides. Sadia Ammbar. Raxid Anari. Mega Anghel. Els Bolasmuk. Baid Boulaaohaliz. Son algúns dos nomes dos feridos. Din na radio que os terroristas tiñan vintecatro anos. A miña amiga Apandadora colleu un tren ás sete desta mañá en Aluche, foi ata Atocha, cambiou e colleu o tren que vai para Fuenlabrada, como todos os días.
Ata estas palabras sobran.
Valerá de algo todo isto? Seremos mañá mellores?
