Arquivo de tags

Cando aínda Iop e DjSu estaban rematando a súa presentación na empresa prá que traballo, recibo unhas chamadas e mensaxes de Barataria. Ante tanta emerxencia, despídome e acudo rapidamente, dándolle a todo o que me dan os folgos e as pernas nas tres millas de bici. Ao chegar á casa atopo dous homazos, amais de Barataria. Un é tony, o preto das bermudas, a quen despois de tantas veces xa lle imos collendo cariño, malia o seu laconismo de museo ou precisamente por el. O outro é un pequeno mozote da comarca, forte, algo calvo, pero que así ao primeiro golpe non ten mal ningún.
Logo dos intercambios verbais de cortesía, despímonos e poñémonos ao choio. Cando non levamos nin un minuto a lambela, o calvo desconéctase da pirolaza de tony pra aspirar vapor dun bote. É un vasodilatador que fai que os orgasmos cheguen máis intensos e, ao que se viu neste caso, máis rápidos. Un par de voltas despois, o tipo xa se estaba correndo enriba do pobre tony. Nós despois seguimos pacientemente ao noso, mentres o calviño aspiraba a cada pouco do bote, e fregaba na pirola a ver se se lle envarillaba, e corría á sala pra chamar por teléfono, e volvía, e chamaba, e mandaba un sms, e aspiraba e…
Nós puxemos o que quedaba da nosa profesionalidade ao servizo de Tony, pero nin así. Era difícil concentrarse co correcamiños ao pé da cama. Insiste a primeira lei de Cesare: catro é o peor dos números.

Mandounos mensaxe tony, o rapaciño das bermudas. Quere vir meter un ferrete e de paso traer o mozo. Como sempre, é el quen fixa as regras, desta vez máis restrinxidas ca nunca porque seique o mozo élle moi tímido: agora non a podemos nin lamber. Movidos máis pola curiosidade ca polo pracer dicímoslle que si, que veñan, e aparecen tony e mais kenneth, que resulta ser outro mozo preto das bermudas, fermoso mais non estratosférico como tony, lixeirísimamente gordecho e piroliñas. O resultado foi un dos ferretes máis longos e aborrecidos dos que teño lembranza, salvado unicamente por Barataria e pola mirada cómplice de tony, cando se levantaba ao outro lado dos corpos como dicindo “qué lle queres, eu tampouco sei como levo catro anos con el”. Como conclusión, dúas das regras básicas do foder saíron reforzadas:

1. Ou 3 ou 5. Guerra aos números pares.
2. Nunca dúas veces é o dobre.

Eles quedaron de volver, e nós debatemos algo no post-ferrete. Queremos repetir tal tedio? Como sempre, Barataria crava a resposta: alguén terá que salvar o seu matrimonio. Abofé.