Na tarde do sábado tivemos un discreto contacto co Lado escuro. Nesta guerra das galaxias de terceira rexional, os soldados do exército imperial tenden a sindicalistas. Tamén dirixen as súas naves de combate a toda velocidade polas constelacións do rural. Expertos nas loitas dos campos da festa e dos comités de empresa, teñen como misión espallar a súa escura enerxía por todo o Universo, cun único dogma: a forza escura é única e indivisíbel. Exaltan o traballo, canto máis antigo e ritual mellor, e festexan o raxo e o polbo á feira.
Eu vivo nunha galaxia afastada do centro do universo, lonxe tamén de todos estes combates, pero o exército imperial tenme igual nas súas listaxes como membro activo da Rebelión. E quizais o sexa, porque o Lado escuro posúe unha rede de espionaxe que non adoita trabucarse.
Cal é a diferenza entre o Lado escuro e o Lado luminoso? Non a percibo con claridade. Creo que me cegan os estalos das espadas láser que relumbran nos combates. Pero como dicía o gran Ioda: o ben non sabemos onde está, pero o mal si.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
