Ao remate dun longo día de viaxes e traballos, a sorte recompénsame cun mocito local de dezanove. A súa idade é enganosa: con once comezou unha relación longa cun rapaz da súa aldea, preto de Dumbarton, e despois de deixalo con dezaseis, aínda tivo tempo de comprometerse consecutivamente cunha moza e con tres rapaces máis. Tamén, aos seus dezanove, é xa un deportista retirado: unha lesión de ombro e cadeira apartárono da práctica internacional da patinaxe artística. Precisamente a iso, á patinaxe, atribúelle a fortaleza das súas coxas, aínda que logo de achegarme máis ao íntimo comprobo que as lorzas ben máis parecen vir dunha dieta de hamburguesas e fideos chineses a medianoite, pero non importa. Na conversa, este estudante de socioloxía explícame por que lle gusta mallorca, por que a economía do seu país é unha shit e por que non foi votar nin pensa facelo, así que chega un momento en que é necesario cortar a análise é pasar ás piruetas.
Ao pouco, estou deitado enriba da miña cama e el vai xa no baño. Concéntrome no olor do cuarto e nos ósos da cadeira, e síntoos agradablemente relaxados e abertos coma os conchos amarelos dun kinder sorpresa. Escoito a cisterna, e antes de que o instante de pracer esvaia, teño tempo pra un último pensamento: a miña fortuna é inmensa.
Arquivo de tags
Ex-primeiroministro é un neno grandeiro e algo lorzón de embiburgo que estuda socioloxía en vilamarple. Coñezo de vista os seus coloretes país porque en vilamarple todos nos coñecemos de vista, pero hoxe por casualidade coincidimos e vénse foder á casa.
Ex-primeiroministro ten unicamente dúas posicións: na posición A é francamente bo, pero cando chegamos á B resulta totalmente aborrecido. Fago o que debo, e cando nos despedimos ao pé da ponte vella propóñolle de vernos de novo. Non é xenial, pero repetir a miúdo estes 30 minutos que me tivo mallando na posición B hanlle vir estupendamente aos meus abdominais. O conto é non ter mañá maniotas.
Veño malamente de grecia, excitado por todo e por todos. Quizais por causa do vrau, quizais pola morriña de Barataria, acabo darrastro á procura de sexo rápido. Nunha desas bato cun profesor de baile de salón que ao físico semella selo de artes marciais. Ten un lixeiro acento emigrante e andar ao machopirolo. Cando nos espimos, colle rapidamente posición na cama e agarda. Eu vou facendo, ao meu xeito, e cando vexo que aquilo non vai arrepóñomelle e pregúntolle se non vai bulir nada. El di que prefire deixarse levar e provócoo mentíndolle que eu tamén.
Érguese, cólleme a cabeza, empézame a furar nela, logo préndeme do van, érgueme das rodas e báteme nos dentros como se estivese remexendo pra unha tortilla. Cando xa me abrancan os ollos, para, límpase e marcha sen deixar pegadas.
Quedo alí, nas sabas, alasando.
