Acabo de recibir unha carta do meu concello pregándome que revise os meus datos de ingresos pra actualizar os meus subsidios. Ata o de agora, e dende o mes de xaneiro, recibín unhas axudas sociais por valor de 125 libras mensuais, incluíndo axudas directas, indirectas e reducións. Todas elas baseábanse na mentira, que era verdade cando as solicitei, de que Barataria non vivía acó.
Agora podo facer dúas cousas: unha é mentir como ata o de agora, negando a Barataria, co que probablemente nunca poderei chegar a primeiro ministro, e arriscándome a que crucen algúns datos e descubran que, non só acó vive alguén máis, senón que ademais cobra, e que conseguintemente emprendan accións xudiciais na miña contra, como así o advirten na carta ameazadora, ou que manden a Ann Widdecombe, unha deputada conservadora que ten un programa na tele onde descubre casos de fraude nas axudas sociais, e que se titula provocadoramente Anne Widdecombe contra a cultura dos subsidios.
A outra é regularizar a Barataria, co que terei que mentir unha vez máis sobre a súa data de chegada, mentira que será aínda maior se o regularizo o ano que vén, ou dentro de dous anos, ou dentro de dez. A miña moral dime unha cousa, os andeis do súper outra.
Búscase opinión e consello.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
