Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56
As túas balas » bureaucracy

Arquivo de tags

biblioteca nacional II

parque-temático-cervantes, 8:30am, frío e intenso ruído de coches.
axente: uy, está muy retirada. Será mejor que coja un bus.
Cesare: prefiero ir andando. Sólo me gustaría saber si hay acera para poder caminar.
axente: coja un bus, que si no, cuando llegue estará cerrada.

45 minutos andando despois, no campus.
varrendeira: uy, está muy retirada. Cruce ese campo y cuando llegue a la rotonda pregunte de nuevo.

25 minutos despois
estudante: uy, no, esto es la politécnica.
cesare: si ya sé, pero quería saber en dónde está la biblioteca nacional, por favor.
estudante: pero ¿qué es, una parte de la politécnica?
cesare: no, claro.
estudante: ah, pues ni idea.

45 minutos e un par de descampados despois
bibliotecaria: mira, la revista que buscas no está en esta sede. Está en Recoletos, en la central.
cesare: hace dos meses he ido a la central y me han dicho que estaba aquí.
bibliotecaria: ¡qué raro! A lo mejor la han traído y no nos han dicho nada… A mí no me consta en el ordenador…

20 minutos despois
bibliotecaria: te puedo confirmar que no está aquí, lo que aun no sabemos es dónde está. (…) No, la wifi la tenemos estropeada.

contra a funcionarización

Un dos obxectivos desta viaxe era mercar e ler asap A ditadura da incompetencia, do empresario catalán xavier roig. Sabía dalgunhas recensións e apetecíame botarlle o dente á crítica que facía da administración catalá. Resultou ser unha crítica aceda, acedísima, incluso indignada, ao proceso de funcionarización da vida política, pública e económica nas sociedades mediterráneas, un auténtico manual de liberalismo contemporáneo. O punto de partida é que as sociedades mediterráneas (e a galega debe inscribirse claramente nesta categoría) están controladas e dominadas por unha elite á marxe da libre competencia. Máis de dous terzos do parlamento catalán (e do español) son funcionarios: é dicir, persoas que se sitúan fóra do mercado, e que idean políticas que teñen como finalidade perpetuar o aparato do estado, que é o sistema que garante a súa supervivencia como caste. No caso galego, por exemplo, 41 deputados son funcionarios. Se lle engadimos os dez que nunca tiveron máis oficio cá política e os catro que sempre foron sindicalistas, dános un total de 56 (un 74%).
Roig critica por igual os aranceis europeos que impiden o desenvolvemento do terceiro mundo e a política de servizos asistenciais (esmolas) que ten como finalidade non paliar unha situación conxuntural, senón consolidar unha xestión funcionarial da pobreza. Protesta contra o sistema educativo e o sanitario (e achega cifras, como a comparativa entre o diñeiro que os Estados Unidos invisten en educación e o que desbalda a vella Europa) e en particular contra as subvencións culturais que sitúan determinadas actividades, coma o teatro, fóra do capitalismo.
Por dicir algo malo nesta brillantísima proposta, ás veces o seu discurso resulta un tanto trapalleiro e enfadado. Aínda que en realidade, se se examinan ben as cifras, é pra enfadarse. E moito.
Interrumpo a cativante lectura pra xantar coa guapísima Rapaza de Vidro en calafell, unha viliña costeira tomada por xubilados e surfeiros. Alí, diante dunha saborosísima lluerna, cóntame por que deixou a súa carreira no sistema universitario. Eu a ela coñecina sendo unha progre, pero agora adiántame polo liberalismo unhas cantas veces, e non aforra en defensas de bolonia e en ataques ao sistema funcionarial. Cavila con dedicarse ao traballo no campo, a pelexar pra que as súas leitugas sexan as máis vendidas do baixo penedés. Como debe ser.

seguridade incremental

Por estes azares do destino, acabo caendo na comisaría de policía de Cornellá (nas aforas de Rastalona), pra renovar carné e pasaporte. Hai pouca xente, e agás as dúas ou tres cousas típicas (os cataláns sempre insisten en escribir Chesare, con ch, por exemplo), todo era bastante relaxado. Nun momento dado vaise a conexión (”levamos así toda a mañá”, di a que me atende, querendo en realidade dicir que levan así dende 1996), e cando regresa a tarxeta que lle permitía a un dos funcionarios acceder á base de datos dos corenta e pico millóns de cidadáns, estaba estragada. A xefa dálle unha nova, o paisano métea, e comeza a traballar. A xefa marcha, e xa dende a porta da comisaría, e cun berro potente escoitado polos trinta ou corenta arxentinos, galegos, andaluces, bolivianos e marroquís que estabamos alí di: y cuando te pida el pin, le pones 1, 2, 3, 4.

actualización

Vou á Biblioteca Nacional (de españa) pra facer unha pescuda bibliográfica. Aquela xoia recuperada por Brétemas picoume na gana de coñecer e quería consultar a colección enteira de Pepe el Hincha, saber qué outro tipo de tópicos nacionais empregaba ou como de insistente era na galeguidade da chacha. Era a única mañá que tería dispoñíbel en moitos meses, así que me erguín cedo en Parque Temático Cervantes e baixei cara a Ciudad-Ajo: amencía sobre as cabezas dos emigrantes que me acompañaban no tren e sobre as naves dos transportistas. Antes da hora estaba xa na porta do amplísimo edificio, coa miña maleta lista pra facer a viaxe de volta a chucheland unhas horas máis tarde. Pasei un, dous, tres, catro controis de seguridade onde só me faltou espirme e por fin cheguei a cubrir a miña fichiña rosa pra consultar o Tío Vivo de entre 1961 e 1964. Cando lle entrego a solicitude á bibliotecaria, esta respóndeme que non pode ser, que a revista non está alí senón, diaños, na sede da biblioteca en Parque Temático Cervantes. Eu dígolle que ten que haber un erro, porque no catálogo informatizado que pode consultar o público se di claramente que se conserva alí, no edificio principal, e non no outro. Ela mira pró aire e, sen pedirme desculpas, sentencia: ej que s’han olvidao de actualizarlo.
Uns minutos despois estou na porta da biblioteca nacional, enriba da grande escalinata, entre as xigantescas estatuas de nebrija e afonso x. Ao meu carón teño unha maleta azul, coas rodas medio avariadas. Diante unha frenética cidade capital e unha mañá baleira.

redución de vogais en posición átona final

Vou a facenda pra recoller un certificado de exención de IVE. Por tres veces así llo dixen á funcionaria, que por tres veces me pregunta se me estou referindo ao IBI.
A funcionaria de a carón precísalle: Te está hablando del IVA.