Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » ecology

Arquivo de tags

paradoxos

Despois do post sobre O natural é político estaba algo preocupado e arrepentido. Pensei que quizais me pasara, ou que probablemente non tiña razón. Así que en canto vin nun quiosco de aeroporto Confesións dun ecopecador, do xornalista especializado en temas ambientais Fred Pearce, merqueino buscando un argumento pra pedir desculpas.
O libro non só me dá a razón co de que é máis antiecolóxico probablemente o arroz co que acompañamos a costeleta do que a propia costeleta (e non por iso imos facernos antiarrocistas, en equivalencia ao vexetarianismo que naqueloutro libro propón Moure). En realidade este fantástico, básico e imprescindible libro é un catálogo de paradoxos sobre a nosa pegada ecolóxica, que me foi dando pescoceiras na caluga dos prexuízos, unha tras outra todos estes días. Por exemplo, o de que no mesmo percorrido un tren nocturno é menos ecolóxico ca un avión. Ou que fóra de tempada é moito máis ecolóxico comer amorodos chilenos ca locais. Ou, por suposto, que unha das enerxías máis ecolóxica é a nuclear. Ou que o mellor que poderiamos facer co lixo é queimalo individualmente no patio de casa. Claro está, o cálculo pode levarnos ao dato (non apuntado por Pearce, pero posíbel) de que sexa máis antiecolóxico ir traballar en bici ca en bus urbano, porque mentres no bus dividimos a nosa pegada de carbono por 1/50 ou máis pasaxeiros, sobre todo en hora punta, en bici estamos xerando un gasto enerxético individual que substituiremos por exemplo por unha boa tallada de vitela arxentina (deforestación, transporte, plástico do envasado), con patacas (contaminación de transporte rodado, plástico), unha ensalada con tomates (cultivados en invernadoiro, plástico), millo (lata, contaminación por pesticidas, deforestación, consumo de auga polo azucre engadido) e beldros (fóra de tempada, plástico).
O que nos leva á solución final: a opción máis ecolóxica é o suicidio. Seguro? Quizais tampouco… dende que o concello de Londres completou a instalación de depuradoras no Támesis, a biodiversidade (aves, mamíferos, vexetais…) caeu ata cifras tan extremas que ben se podería dicir que é unha das peores catástrofes ecolóxicas da illa nos últimos anos.

inxenuidade

Gústame moito como escribe Teresa Moure. Pero o seu novo ensaio, O natural é político, é un desalentador desastre. E iso que está ben escrito, e que as últimas páxinas, cando relaciona ecoloxismo con feminismo ou reclama unha literatura non antropocéntrica, teñen unha prosa brillante e gozosa. Pero confunde tanto radicalismo con demagoxia que un se pregunta senón será todo el un exercicio de insensatez. Vou sinalar dous casos, pero non son os únicos.
1. A liña de quarterbacks é que non é o mesmo medioambientalismo ca ecoloxismo. Medioambientalismo (reducindo, se queren afondar lean o libro) é un quero e non podo, un facer coma quen, un reciclar pra que todo siga igual. Ecoloxismo supón unha mudanza de pensamento, pór o ser humano no seu sitio. Ata aí ben. Incluso moi ben. Pero disto derívase, aínda non sei moi ben como, que ceibar milleiros de depredadores feroces nun ecosistema fráxil é un acto de ecoloxismo. Postos a opoñernos á explotación peleteira dos visóns —superafavor—, podiamos roubar 4×4s e empotralos contra escaparates de tendas de abrigos, e así matabamos dous paxaros dun tiro —desculpen a expresión pouco ecolóxica—. Pero que culpa teñen as crías de raposo, as perdices, os coellos, ou as denosiñas? Liberar visóns alóctonos nos montes galegos por ecoloxismo é como loitar contra a caza mandando unha bomba nuclear nos montes do Invernadoiro.
2. A segunda insensatez é de maior calado e deriva dun problema de base: onde están as cifras? No discurso da esquerda, da progresía, do alternativismo, abondan as expresións “o que está claro”, “está demostrado que”, etc., que significan en realidade “non hai datos, pero a teoría conspirativa mola mil”. E iso é o que perde a Moure cando fala do consumo de carne. Na súa defensa do vexetarianismo, a autora salta borrosamente entre dous argumentos: non podemos comer porco porque o porco é coma nós, e a explotación de carne está a destruír o planeta. Do primeiro vou pasar, porque considero que tan coma nós son o porco e o repolo. Pero o segundo é máis preocupante. De feito, Moure asegura que en producir un quilo de carne de vaca gastamos tanta auga como en duchármonos todo un ano. Esquece mencionar na estatística, nos datos, de onde é esa vaca. Eu non xanto vaca normalmente, pero asegúrome de que o año que roio medrou ceibo nos montes escoceses, que o seu consumo de auga é inaprezábel, e que non incide na deforestación da illa senón máis ben na conservación do ecosistema das praderías. Porén o que si tomo é té, e café, especies que afectan directamente a deforestación das zonas tropicais, e que supoñen un elevadísimo consumo de auga. E as cifras de cantas duchas son unha cunca de té, esas, a Moure esquécenlle.
O que non chega a dicir Moure é que a práctica máis ecolóxica, se un é naceu ser humano, é o suicidio. Quizais no fondo tamén este libro é medioambientalista.