Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » Fai

Arquivo de tags

pintura

Sete espadas

Cando Fai marche de volta pra malaísia dentro duns meses levará nun rolo un pequeno retrato ao óleo de Cesare. Fíxomo como práctica prá súa escola mentres eu vía hieraticamente no dvd sete espadas, un filme de matachíns e loitadores chineses onde se cortan brazos, pernas e cabezas como rabos de polbo na feira do carballiño. É tan pouco espilido cos pinceis como fodendo, así que o cadro resulta estraño, e non me recoñezo, e si me recoñezo, cunha orella decididamente moi grande pero cuns beizos bastante precisos. Con todo, pouco a pouco, Fai vaise soltando no sexo e comeza tamén a ser máis divertido, máis informal, máis práctico, anque se manteñan como esteos os tres piares básicos da nosa relación: belidos filmes orientais, a sopa de lentellas, e as súas apertas de oso panda.

tratos

O trato con Fai é sinxelo. Eu doulle algo de cariño e metemos un ferrete, e el faime unha rica cea chinesa e ponme un DVD de acción. Á peli toca Déjà Vu, infinitamente peor có seu tráiler, que é o que lles pasa a todas as pelis de acción. Á cea, uns fideos chineses con xudiíñas, panceta e chile, e mais unha sopa de lentellas brancas e coendros. Ó ferrete, unha pequena e brevísima combinación de lambidas e caricias, torpe como todas as veces, e desta un pouco máis molesta polo bigote picón que Fai deixou sobre o seu rostro de panda malaio.
Á mañá, de cedo, a alarma antiincendios, pra lembrarnos que este piso decorado con altares de buda está nun barrio ao sur de glaspop, en chucheland.

bambús

Non lembro se vira xa Acosado por todas as dez partes, o filme chinés que en occidente se coñeceu como A casa das dagas voadoras. En todo caso pareceume fascinante. Unha pequena historia, simple pero no fondo moi complexa, narrada estupendamente e cinguida por un fino fío de fantasía que podemos chamar artes marciais, ou beleza, ou outono. Claro que eu estaba suxestionado: Fai acababa de prepararme dous fantásticos pratos de polo en mollo e rustrido de berenxenas ao estilo cantonés, e arrombábase no sofá contra min coa súa fasquía de oso panda.
A parte sexual estivo ben, lastrada polos problemas da primeira vez, aos que se lle acrecenta que chante na retina os seus olliños e que me vaia tecendo lianas do redor con bambús e ese vocabulario amatorio de home english (i love you, i miss you…), que resulta tan falso e ao mesmo tempo tan verdadeiro.
Agora que podo, heille de arrear con forza ao cabalo e liscar das montañas chinesas: que nada me reteña na casa das dagas voadoras.

casa

Estes últimos foron uns días terríbeis. Non ter conexión de internet na casa estase convertendo nun verdadeiro suplicio: síntome desprazado, como se o mundo me deixase á marxe, fóra do vieiro dos acontecementos e dos sentidos.
A semana que vén terei casa nova, ou algo semellante. Deixarei atrás aldea-marple e mudareime a vilamarple, a vivir na rúa de laracroft preto dunha ponte medieval (outra vez), nunha zona húmida con constante ameaza de asolagamento. Destes tres meses levo moito máis cá lembranza dun outono. A ver qué pasa agora.
Programa de fin de semana: atletismo, sexo co malaísio e o luns, mudanza. Ah, e traballo. Moito. E ler por terceira vez o Éxodo de daniel salgado, a ver se lle entendo algo o do colghós.

(actualización: a mudanza terá que agardar unha semana máis. Non lles deu tempo a meter a moqueta. A ver onde paro estes días…)

malaísia

Quedo cun chaval en principio pra xogar ao tenis, pero despois, por unhas e outras razóns, trocámolo por cearlle algo e ir ver a de jamesbond. El chámase Fai no seu nome chinés, Choon Hui no malaio e Jef no inglés, e das tres formas pode e quere que o chamen. É enxeñeiro de obra civil recén licenciado, budista e falante de cantonés, e delóngase en explicarme a harmoniosa convivencia das tres principais culturas de malaísia: iso si, non desexa voltar. Ninguén lle sabe do de ser gai: nin na familia, nin nos amigos, nin por suposto no traballo, e só lle coñecen o segredo os que foderon con el, e ao que se viu non deberon ser moitos.
Ten todo o que non se debe ter nunha cama: timidez, renuncia ao pracer propio e unha desmedida ansia por limparse. Pero as apertas do seu corpo de osopanda imberbe véñenme ben, como tamén me vén ben durmir nunha cama cómoda ou a misteriosa menciña chinesa que me frega sobre o xeonllo. “Mira”, dime sinalando uns caracteres latinos incrustados no panorama chinés da etiqueta: “é de fabricación malaia”.