Arquivo de tags

errar

EspineteDos erros non se aprende, pero a sétima, a novena e a duodécima vez que os cometemos aprezamos pequenos detalles distintos e divertidos que nos reconcilian coa nosa propia torpeza.
E o mozo Jamie, todo el, tiña uns centoepico quilos de materia errónea. Xa non me apetecía moito quedar; dábame no fío do lombo que o que el chamaba musculado ía ser máis propiamente lorcento, e efectivamente. Ao que chega, intento abrir conversa pra ver se atopo algo nel que me seduza, pero resulta tan parco que por primeira vez neste país nin me preguntan de onde son. El vén da fronteira sur, e cando me despisto bótaseme literalmente enriba e chímpame contra a cama. Fago o que podo, e despois duns dez ou quince minutos a zugarlla e a medirlle os touciños, pídeme que teña sexo con el. Sepárome algo perplexo revisando se teño ben o dicionario, e el aproveita pra sacar un condón e colocarse en posición de cascuda invertida. Aquilo é probablemente o xeito máis rápido de rematar, e aplícome. Pero, ai, a cada golpe de cadrís meu, el move as cellas e ri, tal como se fose espinete, e non podo termar da concentración. Dime que vaia acabando, poño a mente en branco e remato, e el sae rapidamente pra limpar non sei o qué. Ao pouco volve, e despois de moito tempo e bastante pacencia, acaba el tamén, levántase rapidamente pra limparse outra vez, vístese e marcha case sen dicir abur. Eu comezo a pensar na cea e a vida reactívase.
A pregunta non é se volverá suceder; a pregunta é cando. E como.