Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » fencing

Arquivo de tags

again

As follas enlamadas, os faisáns, a luz deitada dos días, o frío nas maus, os negróns de facer esgrima, os novos clientes… damn it, a isto creo que se lle chama outono.

sabre

Sabre

Despois de todos estes meses dándolle ao florete, hoxe xuntámonos catro e collemos uns sabres vellos que gardaba celmosamente David, o armeiro. A diferenza do florete, que consegue o tanto só coa punta, o sabre vence polo gume, co cal os movementos incisivos e directos teñen que trocarse en avanzadas rápidas e enérxicas a base de golpes laterais. Mañá, e aínda máis pasado, apareceranme as primeiras listas amarelas no brazo, no peito e no lombo, que irán mudando ao morado, e logo ao negro, e que tardarán en desaparecer lembrándome que cada día me gusta máis a esgrima.

hixiene

Un dos costumes que máis me chaman a atención deste pobo bárbaro é, sen dúbida ningunha, a soidade que me acompaña nas duchas dos vestiarios. Fago esgrima dúas veces por semana, ás veces incluso tres, e nunca, nunca, coincidín con ningún home nas duchas. Os rapazotes do equipo de lacrosse, os chineses que xogan e xogan e xogan ao bádminton, os maduritos que botan tardes enteiras na carreira estática, os cativos que aprenden a socializar co equipo de fútbol… ningún deles ducha comigo. E non é que me venten e que prefiran non acudir aos vestiarios canda min: hoxe e a semana pasada o piso das duchas estaba completamente seco.
Os meus colegas floreteiros despréndense do traxe de apicultor e, na mesma pista, botan algo de desodorante, un pouco de gomina, o xarsei e a cazadora. Ou só o xarsei, ou só a cazadora, ou a mesma camiseta suada unicamente, se estamos en primavera. Os traxes de apicultor arrecenden a hormona adolescente, e gústame, pero non quero imaxinar se hai un día un crime e os CSI veñen a explorarnos o adn.
Esta falta de hixiene darase só na illa putrefacta? Ou é característica común dos pobos bárbaros? Prégase confirmación ou rexeite. E unha campaña de promoción das duchas, xa.

10-5

Levo máis dun mes dando floretazos un par de veces por semana, pero onte gañei o meu primeiro combate.
Certo é que o meu rival é un cativo preguiceiro que leva a moza aos adestramentos e que entre asalto e asalto vaina bicar e deixarse sobar un pouco por riba do pantalón de esgrima. Tamén é verdade que il estaba practicando algúns movementos concretos, mentres que eu loitaba a por todas. Pero ao final, nun estremo dun ximnasio cheo de chineses xogando bádminton, conectado a un pequeno marcador electrónico, e cuberto cunha máscara e un disfraz de apicultor, conseguín encadear dez tuxés.
Ninguén máis se decatou.

esgrima

O señor maior que leva o peto negro achégaseme e dime que non, que o antebrazo ten que estar mirando para riba, que o meu polgar ten que sinalar o obxectivo e que non debo mover o tornocelo de apoio cando fago o lanzamento. Reviro o brazo, pénsoo, coloco a man, tento outra vez toda a cadea de movementos, e veña.
Dentro da carauta, suando coma un porquiño por culpa do peto protector, e completamente de branco, estou eu. Levo xa media hora movéndome cara adiante e cara atrás sobre unha liña branca trazada no chan, tentando manter relaxadamente un florete de 90 centímetros en posición de garda.
Teño 31 anos e estou comezando a practicar un deporte novo: o esgrima.