Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » food

Arquivo de tags

travelbook

Así comezamos o ano: Piononos en Pedro Abad. Cullereiros. Alfajores en Medina Sidonia. Carráns. Tortas de aceite en Alcalá de los Gazules. Garzas boieiras. Flamengos. Alcachofas en Xerez. Mazaricos. Un cervo morto na estrada. Salmorejo en Chiclana. Garzotas. Bocartes fritidos en Ubrique. Perdices. Rapinas. Lentellas en Big-Maceda. Cegoñas. Unha pitón. Pirolas en Ciudad-Ajo.

pesto

Algunha maldade houben de facer pra encadear tantos castigos, así que cando penso que vou meter un ferrete cun guapiño postadolescente loiro plántaseme na casa un tal Fraser, administrativo do hospital local e que, se ben na cara coincide lixeiramente coas fotos, no bandullo decididamente non. Un trazo típico local é a acumulación de hamburguesas á altura do cinto, e outro son sen dúbida as rarezas, e este di que quere foder con lentes, que aquilo mellor non o fai, que istoutro non che sei, que lle dá reparo que eu non estea limpo, e cousas semellantes. Eu penso no veciño, que ten a radio a todo meter co disco da scottish-quenlla, e procuro non darlle demasiada importancia. Pouco a pouco empezamos, pero a falta de sintonía é total: competimos a torpes, golpeámonos cando facemos manobras pra quitar un pouco de roupa, e cando lla zugo retórcese e berra, aparentemente máis por cóxegas ca por outra cousa. Mais ao cabo, polo propio peso, a cousa acaba indo ao rego. E cando parece que queda pouco, supetamente detense e pregúntame con cara de susto: comeches algo con pesto nas últimas horas?
Suspiro e, sen responderlle, penso “mandarinas, paspán, mandarinas“.
E volta empezar.

voda

Por un azar estraño, acabo convidado a un evento de promoción turística escocesa que trata de convencernos das posibilidades deste país pra organizar congresos. Cóllennos nun bus e lévannos ata un hotelazo en st. andrews, onde nos reciben a lista dos campións de golf dos últimos douscentos anos e mais un mago sacándonos panos de cores das mangas. Nas vésperas tivera eu que mercar a primeira gravata da miña vida e pasar as miñas boas horas diante do youtube, aprendendo a anoala.
Malia a pomposidade, a cea resulta discreta: os meus compañeiros de mesa desfanse en loas ao insulso montado de gambas conxeladas, ou á correcta roda de solombo de vaca con delfinado de pataca e salsa de viño (a mostaza certamente era fantástica e o delfinado, seco, unha presentación nova pra min), ou a un natento mazacote con sabor a framboesa. Paran pra facer os discursos e comeza a orquestra: tres paisanos disfrazados de escoceses que tocan a guitarra, o violín e un organillo das vodas do que pendura un bandeirón escocés. Eles, que decidiron deixar medrar o pelo cando se descubriu o petróleo no mar do norte, van organizando os bailes tradicionais: póñanse agora por parellas, tres adiante tres atrás, palmada, viren collidos do brazo, etc. remexido que aproveita unha señora nos seus cincuenta pra bicarme, pero a cousa non vai a máis.
Sentados pra coller folgos entre peza e peza vexo que a comensal da miña esquerda está enchendo o bolso de doces e pasteis da cea. Miro abraiado, e escúsaseme: é prós meus rapaces. Velaí outro trazo máis do evidente sustrato celta común.

tratos

O trato con Fai é sinxelo. Eu doulle algo de cariño e metemos un ferrete, e el faime unha rica cea chinesa e ponme un DVD de acción. Á peli toca Déjà Vu, infinitamente peor có seu tráiler, que é o que lles pasa a todas as pelis de acción. Á cea, uns fideos chineses con xudiíñas, panceta e chile, e mais unha sopa de lentellas brancas e coendros. Ó ferrete, unha pequena e brevísima combinación de lambidas e caricias, torpe como todas as veces, e desta un pouco máis molesta polo bigote picón que Fai deixou sobre o seu rostro de panda malaio.
Á mañá, de cedo, a alarma antiincendios, pra lembrarnos que este piso decorado con altares de buda está nun barrio ao sur de glaspop, en chucheland.