Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » grapefruit

Arquivo de tags

laranxa

Esta laranxalaranja que agora mesmo papo no tren resume os desasosegos que me esperta a ghalleira. Foi mercada en humidtown, hai poucos minutos, nunha pequena froitería próxima á estación. No establecemento había só unha rapaza noviña e un señor maior, aparentemente o dono, que estaba a colocar peladillos nun andel. Ningún dos dous respondeu o meu saúdo. De feito, o primeiro que ela me dixo foi o prezo: 60 céntimos dunha soa laranxa. Despois colocouna nunha bolsa que eu non lle pedín e non volveron falar máis comigo nin sequera logo da miña despedida.
A laranxa cómoa agora no vagón deste ruidoso tren de longo percorrido: é unha auténtica e completamente insípida Ibáñez cinco estrelas, e como non hai papeleiras gardo as carapas no colo, sobre o pantalón. Anoto o seu sabor nun documento de texto, posto que estou nunha célula incomunicada que se despraza a 50 km/hora: non hai wifi, non hai cobertura móbil, non hai sequera carga eléctrica. Afortunadamente, e como tampouco hai paradas que reduzan aínda máis a velocidade, os viaxeiros non fuman no espazo entre os vagóns: este cheiro a fume que esmaga o difuso olor da laranxa procede unicamente dos baños.

xuno

Juno & Bleek feetTemeroso de que o meu sangue se transformase en néctar de pomelo, ou de que os da marca branca de zumes me enviasen postais polo nadal, paseime ao : é máis barato, é máis quente, e haino desteïnado. Pero ou ben non o desteínan correctamente, ou ben me trabuco de bolsa, pero o caso é ao chegar a noite non hai quen durma. Despois dos somníferos habituais, levo o cine prá cama.
Hai uns días, por recomendación de orsinia, vin a moi divertida película Superbad: malia o título, e malia a inda peor tradución española, non é a típica peli americana de tetas e adolescentes. Ou si. Pero as recomendacións de orsinia continuaban con Juno. Vale que a trama ten puntos moi frouxos, e que a tensión se produce porque agardamos un terrible e tramposo desenlace en calquera momento, pero a tenrura dos personaxes (e a intelixencia) é tan grande, e todo está tan ben dito con tan poucas palabras, que nos últimos dez minutos entrei en barrena lacrimóxena, e xa non sabía se atender os subtítulos, os panos, ou os andares zoupóns de Michael Cera, esa copia do meu amigo Walter levada ao cine. É difícil vela e non desexar ser estadounidense, pero tendo en conta os últimos posts, vou deixar esa cuestión aí pra máis adiante.