Arquivo de tags

chaplin

Despois de ver unha exposición fantástica e algo insulsa no museo olímpico de lausanne, viro un par de rúas e acabo nunha mostra bárbara, bárbara de verdade, sobre charles chaplin. Filmes e carteis, pero sobre todo fotografías, nuns paneis bastante ben explicados sobre este maghísimo señor e mellor pallaso.
Fóra está a tranquilidade de lausanne, as súas pendentes. Tamén guilherme, a quen coñecín en olimpia e que aquí traballa de almacenista de folletos do museo olímpico. Así que saio ao xardín, miro pró lago entre os pacegos hoteis, e penso que se non dou chegado a ser chofer de kofi annan porque se retire antes, quizais tamén me poida valer jacques rogge. Poño a cabeza a soñar e érgome cedo, almorzo un pouco de café cunhas torradas e manteiga, e collo o coche: mesié rogge agarda por min nunha casa dos arrabaldos de lausanne; teño que levalo ao aeroporto.

lausanne

Uns minutos antes de entrar verA paixón de Xoana de Arco‘ na filmoteca suíza, gasto os instantes libres sobre o céspede do pazo de xustiza. As pernas síntoas de ferro co cansazo. Aló embaixo está un trozo de lausanne, os tellados, e despois o lago Lemán, e despois, do outro lado, as luces xa da ribeira sur, que de momento perden a súa loita contra o solpor.
Ao meu redor, máis xente mira pró lago neste serán. Señores maiores, rapaces con cans, ghipis, bébedos, mocitas hindús… Todos, dalgunha forma ou outra, cavilamos no futuro.

estou aquí, onde estás ti?

Como lausanne é terribelmente costenta, gasto coa suor unha camisola xa de mañá cedo, e outra máis traballando. Recupero da bolsa a do celta, de cando xogamos a uefa, e saio a pasear á tarde. Cruzo de celeste con varios grupos de españois e de portugueses, e tamén con señoras cheas de dourados e cans brancos que din en tout cas, iles xa chegaron tarde e con señores panzudos de moraña que discuten na nosa lingua sobre fontanería. Pero non me identifican.
Só cando estou xa de recollida, un rapazolo pasa boureando cun 106 azul. Leva no salferidoiro unha bufanda de españa, supoño que polo básquet, e o cóbado por fóra da xanela. Escoito que berra algo do celta, e cando arrinca no semáforo en sete estralos, clama: é a primeira vez que vexo unha camiseta do celta na suísa.
Eu exploto o meu lado loiro de ollos azuis e respóndolle co meu mellor sorriso suíso.