Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » Marco

Arquivo de tags

hápenin

Quero foder nun museo dende hai anos. Así que cando Refén me propón pró noso primeiro encontro os baños do Marco ás cinco en punto da tarde, acepto correndo. Arrinco prá Cidade, vexo a exposición de urbanitas (estarrecedor e fantástico Isaac Cordal, paveros Lapeña e o ornitólogo de Perianes, interesantes pero mal acabadas as gaitas xigantescas e lavábeis de chiu…), logo fago tempo pampeando de novo con algunhas videocreacións e ás cinco en punto entro no baño de homes.
Lavo as mans, sécoas, lávoas de novo e nesas chega Refén, de que non podo dar máis datos ao ser mozo oficial dun lector ocasional deste blo. Bicámonos, zugámonos un pouco as pirolas na estreiteza do cubículo, contemos o riso cando mexa de fondo un señor maior e finalmente facemos equilibrios pra non barnar demasiado todo.
Se existen gravacións de cámaras de seguridade cedémosllas ao museo como háppening.

arte

Entre os moitos despropósitos de irreal intauto non foi o menor o de propoñerme que fixera crítica de arte pra un xornal. Nunca souben se ía en serio ou en chanza namais, pero certamente de arte non teño nin idea. Vou ás exposicións cando lle cadra, e quedo case sempre bloqueado á hora de encadear palabras e reaccións. Ben, o certo é que a maior parte das veces non hai reaccións.
Nestes últimos días fun ver varias cousas: xesús vázquez sorprendeume moitísimo porque non agardaba nada del. A serie de batallas, con nomes de cidades tatuados do revés sobre grandes lenzos sobrecargados de vida, foi fantástica. Pero entroume a présa e acabei cedo na de Roman Signer, unha especie de provocador que só nalgunhas ocasións contadas inventa algo con humor. O sábado, con Barataria, fomos ao Marco pra ver unha temática ao redor do momento suspendido. Estes cortes nesgados na arte están ben, pero neste caso as pezas elixidas acho que non tanto.
Cando marchabamos, o novo director do museo, co que comparto algúns fragmentos de pasado, estaba mirando a exposición cos brazos en asa, como medindo algo. No piso de embaixo, unha gavilla de grafiteiros guindaban esprai con bastante arte e pobre resultado contra os muros brancos da institución.
Ante todo aquel espectáculo de fotos, persoas, carreiras e expresións, crimos que era boa idea ir cear.

rainday

Despois da blogorrea de onte, arranco pra Nigrán. Alí paso unha noite marabillosa, na casa de Peke e Bollo, bebendo viño sudafricano, empachuzándome e debullando historias. Falamos moito de blos, de andrómenas que Peke explora aquí e acolá. Tamén me amosa dous libros: un pra completar a lista de asustadores e un catálogo de lugares imaxinarios. Rimos de tantas cousas…
Durmo nun estraño sofá e cando me ergo cedo, o mar bate nos penedos e siluetéanse os piñeiros contra o escuro e a brétema.
Vou pra Vigo: veñen Itopo, Iopanda e Jacarezinho. Vemos as expos do marco (fabulosa a paleta de Portela, con pedaciños de mármore e DM; bótase de menos a Fufli) e a do Museo do Mar. Perdémonos e acabamos en Canido. Estou canso.
Ao chegar á casa, remato os Contos de Nadal, de Rivas. A pesar de que non son en absoluto rivasiano, nin tampouco amigo dos libros de relatos, quedo vencido polo aglaio. A lingua frolece nel como pólas de cerdeira en liñas de letra grosa.