Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » Quintana

Arquivo de tags

Quintana dimisión

Eu fun Quintana durante uns días. Crin realmente no seu proxecto, e creo moito nel como político. Nunca ningún galego me entusiasmara tanto e, a pesar do BNG, estaría disposto a estar na primeira liña de algo que se denominase quintanismo. Porén, Galicia vai por outro lado. A derrota é inapelable, e Quintana ou, no seu defecto el e mais todos os responsables desta derrota, deberían dimitir. Iso non dá pra máis, e cada día de permanencia é un día máis de descreto prá cidadanía, un día máis de impedir que alguén se poña visiblemente á fronte e tome as decisións adecuadas.
Como dixo fantasticamente orsinia nun tuiteo oral, Quintana progresou na Galicia fraguiana, pero Galicia xa non é fraguiana. Quintana conseguiu algo impensable: aumentar decididamente o voto no rural, e se non fose polo estrondoso derrube da capital provincial, Quintana tería colleitado resultados históricos na provincia de Ourense.
Pero ao tempo, os votos fuxiron polo outro lado. Son votos que se foron sobre todo cara ás opcións de dereita (PP e UPD), menos cara a opcións de progresía difusa (Os Verdes, PUM+J, brancos, nulos), e moito máis residualmente, cara á esquerda (EU). Ningún marchou cara ao nacionalismo.
Daquela, cara onde ir? Os de dentro, os que estaban esperando pra sacar a navalla e os que xa a tiñan sacada, cren que a súa é a boa dirección: máis esencias, máis asemblearismo, máis esquerdas, máis nacionalismo. Pero os números dos galegos son exactamente os contrarios: hai unha Galicia moderna que atopa no PP e en UPD valores que antes vía no BNG, votantes de Beiras que agora votan a Feijoo tan tranquilamente, e que nunca viron contradición entre unha cousa e outra.
Non hai sitio nos anos dez pra un partido falsamente asembleario; non hai sitio pra un partido chapado á antiga, rancio, falto de transparencia, e onde nunca ninguén dimite por nada. A democracia non é xa así.
Tampouco hai que autoenganarse: a situación é dramática. E o peor está por chegar, sen ir máis lonxe, en xuño. Pero se replicamos consignas xeradas por nós mesmos e non escoitamos o que di a xente, o BNG ten moitas probabilidades de ir ao suicidio. E non ao asasinato por parte dun compló mediático ou das forzas do mal, nin sequera á desintegración, non, ao suicidio.
Se eu fose Anxo Quintana, dimitiría. E a cidadanía, os votantes e os que o poderán ser nun futuro, están esperando que o faga. Levan horas esperando.

quintanismo

É sorprendente, moi sorprendente, o libro de conversas entre Anxo Quintana e Xosé Luís Barreiro Rivas. Dende logo non é frecuente que un político en activo recoñeza máis veces os seus erros do que chufa dos seus acertos, pero sobre todo chamoume a atención descubrir facetas do seu pensamento político que permanecen ocultas polo declaracionismo da prensa diaria: a súa defensa da institución familiar é moi interesante, e así tamén a fondura das súas formulacións sobre outros aspectos da estrutura democrática e do funcionamento da sociedade.
Pero quizais o máis salientable é a visión liberal das políticas económicas, dos servizos, da xestión e da administración pública ou do idioma; un liberalismo de raíz individualista, co que simpatizo inmediatamente. Claro, cada vez que pronuncia a palabra liberal (neoliberal, ultraliberal e demais variantes demoníacas) empeza a virarlle a cabeza como á nena do exorcista, sen decatarse de que en moitos casos, como cando llo aplica á política pesqueira europea, está a cualificar de liberal un modelo case stalinista da intervención económica. Perdóollo: moitos pratos de raxo e de carne ao caldeiro terá tomado con eses sectores conservadores do nacionalismo galego.
Así que despois da lectura do libro —dificultada por unha edición confusa e tirando a cutreira— teño máis claro aínda o meu voto o 1 de marzo: que mágoa, iso si, que non sexan eleccións presidenciais e teña que apoiar tamén o seu partido.

galizas

Coincido no xurado dun premio semiliterario con dous oficiais da vella garda lingüística. Á calor das súas reflexións (a inmigración case non existe en Galiza, e outras ranciadas do xeito), ato un par de cordas e chego sempre ao mesmo: hai dúas galizas, unha vella e outra nova.
Coa vella galiza, a dos empresarios da construción, a dos felipistas, a dos que teiman en que este non é un país normal (quizais pra explicaren a súa descolocación), coa vella galiza que hoxe falou no congreso, cada vez me unen menos cousas. Por iso creo tan necesario votar pola raíña nestas eleccións.

posibilidade

Non son militante de ningún partido. Prefiro manterme á marxe e andar noutras frontes, tamén políticas, como gastar as horas contra a homofobia ou como apoiar a euroconstitución (contra a esquerda xacobina e a ultradereita, p.ex.).
Pero agora que algunhas cisman na soidade de xuño, eu teño o meu cabalo. Ese país que me gusta, ese país das cousas que me futuran, pasa (tamén) porque xente nova ande por sancaetano. Palabras directas, claridade, pero tamén obxectivos acadados marcan a diferenza. Nestas eleccións hai que botar moitas cousas: tristes, vellos elefantes e vacuos pomposos conservadores. Unha ghalleira liberal e progresista pode ser posíbel.
Queen, pídeme o que queiras. Incluso pasta, ;)