Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php on line 18

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_lvl() should be compatible with Walker::start_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_lvl() should be compatible with Walker::end_lvl(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::start_el() should be compatible with Walker::start_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Strict Standards: Declaration of Walker_Comment::end_el() should be compatible with Walker::end_el(&$output) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-includes/comment-template.php on line 0

Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home/dispara/astuasbalas.com/wp-settings.php:18) in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/wordpress-automatic-upgrade.php on line 121

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp_base in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class.php on line 56

Strict Standards: Redefining already defined constructor for class ftp in /home/dispara/astuasbalas.com/wp-content/plugins/wordpress-automatic-upgrade/lib/ftp_class_sockets.php on line 8
As túas balas » Spain

Arquivo de tags

spain

Conta tobío nas súas décadas unha anécdota de D’Ors:

“A historia era que, unha vez que viña de parís, preto xa da fronteira, entráronlle ganas de mexar e, coma no tren non había escusados, baixou na primeira estación en que pararon e preguntou a dous empregados que onde podería facer aquela necesidade. O outro díxolle que fose por tal e tal sitio atrás da estación, que alí atoparía unha porta cun letreiro que dicía “Prohibido pasar”; que non fixese caso del, e abrise a porta e pasase. Naquel intre, comentaba D’Ors, souben que xa estaba en España”.

Ao chegar a barajas o autobús interno déixanos nunha sala errada. Non hai información. Pregúntolle a un gardacivil que, sen saudarme nin mirarme prá cara, di que xa un compañeiro está amañando todo. Non nos aclaran nada, pero uns minutos despois estamos xa na estrada, recibindo bucinazos e conducindo por entre toneladas de ruído e millóns de coches que saltan de carril. Por unha semana quedarei en españa con barataria, entre ciudad-ajo e parque-temático-cervantes. Buscando a chencho.

slow driving

Ir a Ciudad-Ajo en coche de alugueiro e co único obxectivo de evitar a autovía é algo fantástico. Os campos de mapoulas, os trigais, as rapinas que se pousan na beira da estrada, os menceres e os solpores, tamén o vento, ou a choiva que no horizonte descarga ou se contén. Á ida arquilinos, malva, pozo antiguo… Á volta, madrigal de las altas torres, cantalapiedra, cañizal, el cubo de la tierra del vino, pozuelo de tábara. Algunhas destas estreitas estradas teñen un pouquiño tráfico. Outras, as máis, están solitarias, deixadas á ocupación dos roedores e dos mosquitos, esquecidas do carteiro e do practicante. Soberbio é, dende logo, o treito de estrada que vai, en paralelo á autovía, dende xinzo á gudiña: apenas coches, só algún arrastrado camión de gando e algún vehículo vello guiado dun septuaxenario. Un contorno ideal pra facer unha reforma viaria, pra retirar carrís de aceleración, pra suprimir pistas de frenado e curvas amplas, pra obrar na estrada á procura da tranquilidade e da condución agradábel. Pra regresar as cousas ao seu sitio, pra axudar as herbas no seu combate contra o asfalto.
Se levamos présa autovizamos; pero se queremos conducir, guiar lento, deberiamos dispor desas estradas vellas, de novo sorprendentes. O slow-driving debería figurar no programa político e económico do meu partido nas vindeiras eleccións.

españa

Non é que españa me preocupe demasiado, pero cada vez me lembra máis a un exército de lemins correndo a non dar pé cara ao cantil. Cómo senón explicar o sms que recibo, uf, da miña tía?

Frente al boicot del PP, maximo apoyo a la television Cuatro, a La Ser y a El Pais. Mañana El Pais tiene que batir record de ventas. Pasalo.

medo

Hai dúas posibilidades:
• ou os líderes do pp son realmente ultradereitistas e conseguiron mobilizar máis dun millón de 350.000 persoas ao redor do odio, a violencia, e a revancha.
• os os líderes do pp non son realmente ultradereitistas e están usando unha mensaxe de odio, violencia e revancha para conseguir unha vitoria electoral. As mensaxes de odio son como a gasolina: visguentas e inflamábeis, esténdense rapidamente e non se apagan con auga. O goberno de gonzález botou desa gasolina hai anos, e agora ardemos nas consecuencias.

Que un millón de persoas se manifesten en contra da concesión de prisión atenuada a unha persoa que cumpre condea por un delito de ameazas (ou sexa, por chamarlle ao xuíz gómez bermúdez “estrela meteórica labrada sobre o sufrimento vasco“, !!) é a cousa máis preocupante que escoitei de españa dende que teño uso de razón. Como, como me alegro de non vivir naquel estado.

cónsules de roma, 2

Despois do concerto de guitarra achégome ao cónsul, introdúzome e explícolle brevemente en que consiste o meu traballo e o meu desexo de chegar a colaboracións con el pra promover actividades culturais galegas por esta parte.
Velaí a súa resposta: qué bien, mi mujer es directora de teatro y podemos montar un Valle.
E todo isto segue sendo real.

cónsules de roma

Mañá hei de ir falar co meu cónsul, o señor Arsenio Colombera Ruez.
Ademais, quizais aproveite a miña visita a edimburgo pra ver a actuación de Caponata Argamacho Trío & Canito, á que me convida o consulado.
E todo isto é real.

estou aquí, onde estás ti?

Como lausanne é terribelmente costenta, gasto coa suor unha camisola xa de mañá cedo, e outra máis traballando. Recupero da bolsa a do celta, de cando xogamos a uefa, e saio a pasear á tarde. Cruzo de celeste con varios grupos de españois e de portugueses, e tamén con señoras cheas de dourados e cans brancos que din en tout cas, iles xa chegaron tarde e con señores panzudos de moraña que discuten na nosa lingua sobre fontanería. Pero non me identifican.
Só cando estou xa de recollida, un rapazolo pasa boureando cun 106 azul. Leva no salferidoiro unha bufanda de españa, supoño que polo básquet, e o cóbado por fóra da xanela. Escoito que berra algo do celta, e cando arrinca no semáforo en sete estralos, clama: é a primeira vez que vexo unha camiseta do celta na suísa.
Eu exploto o meu lado loiro de ollos azuis e respóndolle co meu mellor sorriso suíso.

españa

Imitando o vello Paleón, reproduzo aquí un fragmento real de conversa de messenger.

El: hola
Eu: ola. quen ves sendo?
El: q tal? como?
Eu: que che pregunto que quen es… que non lembro ese nick teu
El: soy un chico gay que esta caliente. Tu eres portugues? O gallego?
Eu: non, galego. Ti?
El: español. Eres portugues? Brasileño?
Eu: que no, que soy gallego.
El: pues habla en español pa que te entienda. O si quieres te hablo en catalan o valenciano
Eu: entiendo perfectamente el catalán, así que puedes hablarlo. Y estaría bien que cuando pidieses que te hablasen un idioma lo hicieras por favor, no?
El: menudo gilipollas estas echo, nacionalista seguro que eres, vete a apagar los fuegos que provocais.
El mudou de estado para Desconectado.

violonchelo

Vou con Barataria visitar algunha das aldeas negras do norte de Guadalajara. Aquí só teñen pan fresco aos sábados. Acolá vive unicamente o todoterreo do segurata contratado polo concello pra evitar os expolios das semanas baleiras.
Contra o despoboamento destas casas de lousa traballan algúns homes. Jesús, que é amigo de Barataria, convídanos á súa pequena casa encalada, sérvenos uns chourizos e unha tortilla pra cear e fálanos do curso que impartiu sobre iniciativas turísticas de desenvolvemento rural. Amigo del, o mesoneiro de Valverde aproveita as horas que lle quedan libres entre cliente e cliente pra ensaiar co violonchelo.
Non me queda claro se atacan ou defenden.

carmencalvo

O probe consolo de contactar a produción cultural española é a comprobación de que o noso nivel está ao par có deles. Por exemplo, cando decido explorar a fantástica ampliación que lle fixo Nouvel ao reinasofía. Ademais do edificio, só moi parcialmente aproveitado, o meu obxectivo é a mostra do fotógrafo Alfred Stieglitz. Pero máis ca unha mostra é un almacén de obras del e dunha chispa de pintores que expuxeron na súa galería novaiorquina. Confusa, sen criterio aparente, sen explicación e sen guía, a exposición camufla e despreza as imaxes baixo un pano de refraccións imposíbel. Resulta ben máis proveitoso mercar o catálogo. De paso vexo a de Oteiza, comisariada con xeito, pero que non me atrae aló gran cousa e unha de arte contemporánea mexicana, bastante interesante malia o seu carácter antolóxico.
Á tarde imos ao teatro ver Roberto Zucco, que monta o Centro Dramático Nacional (de hespaña): actores malos e peor dirixidos, estrelas da tv que non son capaces de abandonar os xestos e as frases das súas teleseries, escenografía sobrante, redundante e gratuíta, un famoso actor hipergalego ou imaxes de fistfucking pra escandalizar vellas son parte da trama conspiratoria contra un texto fabuloso que só ergue a obra cando lle deixan coller aire. Afortunadamente, o centro dramático nacional, anque o pagamos todos, non xira por provincias.